Dineren zonder Phil Collins

Muziekvrije restaurants en cafés, hoe herken je ze? Met een bordje aan de gevel! In Amsterdam wordt morgen het eerste GEEN MUZIEK/NO MUSIC-schildje onthuld.

Dat mensen naar een restaurant gaan om te eten, en niet om naar middelmatige muziek te luisteren, dat is een inzicht dat veel restaurant- en café-eigenaren vreemd is. Het gevolg is dat je in veel eetgelegenheden behalve vis en gevogelte ook een flinke portie Phil Collins krijgt opgediend. Als je pech hebt bevindt de geluidsbox zich vlak boven je hoofd en is het goede gesprek aan tafel alleen in een luidkeelse variant mogelijk.

Ontwerper Paul Mijksenaar ergert er zich al jaren aan. ,,Na anderhalf uur ben je bekaf, en dan heb je alleen de persoon aan de overkant gesproken. En waarom staat die muziek eigenlijk aan? Je krijgt er nooit een duidelijk antwoord op. Ik vermoed dat het personeel het wel gezellig vindt.''

Vraagt hij wel eens of de muziek uit mag, of zachter? ,,Heel vaak, maar het helpt meestal maar even. Er is altijd wel een ober die denkt: hé, wat staat die muziek zacht! En die geeft dan een zwengel aan de volumeknop. Ik ben wel eens zo kwaad geworden dat ik de stekker eruit heb getrokken. Dat merkte trouwens niemand.''

Bijna een jaar geleden opperde Mijksenaar een ander middel tegen de ongevraagde muziek. In zijn rubriek `Mijks Repairshop' in het maandblad M van deze krant stelde hij een simpele oplossing voor. Laat de muziekhoreca in zijn sop gaar koken, zo luidde zijn suggestie, maar geef de stille cafés en restaurants een duidelijk bordje dat ze aan de gevel kunnen schroeven en als symbooltje in een gids kunnen opnemen. Dan weet iedereen die iets wil bepraten zonder schor te worden waar hij moet zijn. Mijksenaar tekende er meteen een plaatje bij dat elk misverstand uitsluit: een muzieknoot met een streep er doorheen.

Het was een mooi idee, maar er gebeurde niets. Totdat Lia Verhaar er zich mee ging bemoeien. Zij is de drijvende kracht van de stichting Bescherming Akoestisch Milieu (BAM), een beweging die zich keert tegen alle ongewenste storende geluiden, en vooral tegen opgedrongen muziek uit luidsprekers. Op de website van BAM worden hinderlijke herrieplekken gesignaleerd en de stichting houdt een lijst bij van winkels waar je rustig kunt shoppen en van horeca-gelegenheden waar geen Celine Dion uit het plafond komt.

,,Ik heb niets tegen muziek'', zegt Lia Verhaar. ,,Integendeel. Maar die muziek die overal aanstaat degradeert de muziek tot omgevingslawaai, tot een soort natuurverschijnsel. Niemand vraagt erom, maar er zijn heel wat bedrijven die de stilte blijkbaar ondraaglijk vinden. Weet u dat busbedrijf Hermes in al zijn bussen in Limburg en Brabant tegenwoordig muziek draait? En als je hoort wat de overwegingen zijn: ze willen zo bijdragen aan `een positief gevoel van sociale veiligheid'. Dat geloof je toch niet?''

Verhaar las het artikel van Mijksenaar, nam contact met hem op en zocht naar een horeca-gelegenheid die zich als eerste met het schildje mocht tooien.

Al gauw doemde de naam van café Welling op. Een café in Amsterdam-Zuid waar al sinds mensenheugenis alleen het ruisen van de biertap, het getinkel van de ijsklontjes en de conversatie van de bezoekers zelf te horen is. Een heel enkele keer staat de televisie aan als Ajax tegen Feyenoord voetbalt, maar daar blijft het bij. ,,De oude Welling had nooit muziek aan staan, en dat heb ik zo gehouden toen ik het café 27 jaar geleden overnam'', zegt eigenaar Bas Lubberhuizen. ,,We krijgen hier vaak mensen die naar een concert in het Concertgebouw zijn geweest, en je moet er toch niet aan denken dat ze dan hier op Stevie Wonder worden vergast.''

Café Welling wilde graag meewerken, en zo zal het gebeuren dat morgenmiddag om half zes componist Louis Andriessen het eerste GEEN MUZIEK/NO MUSIC-schildje zal onthullen. Het is een kloeke ruit geworden van 15 bij 15 cm met een ferme rode streep door de muzieknoot. ,,Dit exemplaar is nog van gepoedercoat aluminium'', zegt Mijksenaar, ,,maar het moet eigenlijk een emaillen bordje worden, met zo'n omgezette rand en met die oortjes waarmee je het vastschroeft. Daar zoeken we nog een sponsor voor.'' En Lia Verhaar bezint zich op de manier waarop ze de toestroom van nieuwe kandidaten voor een NO MUSIC-schildje in goede banen kan leiden.

De Stichting Bescherming Akoestisch Milieu is te bereiken via haar website: StichtingBAM.nl

    • Warna Oosterbaan