Zuppa di farro

Farro, het oergraan waarmee Italianen in bergachtige streken in het midden van het land veel doen in de keuken, is een voedzame toevoeging aan soep van gedroogde bonen en allerlei wintergroenten.

Onderstaande maaltijdsoep uit de Garfagnana, een bergachtige streek in het noorden van Toscane, bevat behalve voornoemde ingrediënten ook nog wat zoete pruimtomaten van de zomerse inmaak. Bereiding: Verhit 2 1/2 eetlepel olie in een ruime pan en smoor hierin ui, peen en bleekselderij op laag vuur tot ze zacht worden. Voeg tomaten, bijbehorend sap en tijm toe, breng aan de kook en laat 5-7 minuten doorkoken. Snijd intussen de aardappels in blokjes. Snijd van de donkergroene koolbladeren het dikke deel van de nerf weg en snijd het blad in dunne reepjes. Voeg de helft van de kool, aardappels en 1 liter water toe aan de tomatensaus en laat alles in gesloten pan 40 minuten koken op laag vuur. Pureer alles in een roerzeef (fijne schijf) boven een soeppan; blijf pureren tot slecht 3 eetlepels droge vezels resteren. Voeg aan de gepureerde groenten de gepureerde kievietsbonen toe en de geweekte farro. Breng al roerend aan de kook en laat de farro onder regelmatig roeren op zeer laag vuur gaar worden in 75 minuten. Draai het vuur uit en laat afkoelen in gesloten pan. De farro zal zich nog meer volzuigen en wordt als hagelkorrels zo groot met behoud van beet. Warm de soep voor gebruik op, voeg desnoods nog wat water toe, breng op smaak met zout, zwarte peper en pecorino. Serveer zuppa di farro niet al te heet en in grote kommen. Spenkel vooral nog wat olijfolie over de soep. Voor iets meer vulling van de soep worden de resterende reepjes dun gesneden kool 10 minuten geblancheerd en vlak voor het serveren bij de soep gedaan. Ik zei het al, in de Garfagnana hebben de bewoners alle tijd van de wereld om hun soepje te koken.

Morgen: linzensoep