Peter de Graef filosofeert over lot en liefde

,,De mens heeft een ontroerend verlangen naar verbondenheid'', zegt een engelachtig personage dat beeldvullend heerst over de achterwand. Acteur Pepijn Caudron heeft in de voorstelling ...Iets over de liefde van speler en tekstschrijver Peter de Graef een bijzondere rol. Smetteloos witte vleugels stralen vanaf zijn schouders. Met een oogopslag die het midden houdt tussen zorgzaamheid en geamuseerde ironie kijkt hij neer op twee spelers, een man en vrouw. Het zijn Peter de Graef en Katelijne Verbeke, die in een poëtische voorstelling het beproefde onderwerp van de liefde aansnijden.

Zij zouden Adam en Eva kunnen zijn, het eerste mensenpaar dat niet alleen het prille geluk en de lust van de liefde ervaart, maar in één moeite door ook de pijn en de tragiek ervan. Een futiele aanleiding – man rijdt met zijn auto het achterlicht van een andere auto kapot – heeft de eerste liefde tot gevolg. Katelijne Verbeke als bestuurster Anna raakt vervuld van de man, Ndriek genoemd naar Hendrik, die met goede bedoelingen de schade wil herstellen. Maar zij heeft niet gerekend op de grillige wegen die de fantasie van de man volgt. Achter zijn ontluikende aandacht voor haar gaat een explosief karakter schuil. De Graef als Ndriek filosofeert op verbluffende, soms woedende wijze over de volkomen nutteloosheid van verzekeringen, over machthebbers en andere misdadigers die zich altijd het slachtoffer voelen en over de onmogelijkheid om schuchtere en heftige verliefdheid bestendigheid te geven in het huwelijk, en later zelfs in het ouderschap.

Volgens de engel, die als een Cupido-zonder-pijlen het menselijk gesteggel over de liefde gadeslaat, is er maar één reden tot innigheid, en dat is de zorg voor het nageslacht. Het is een nogal biologische verklaring, en bijvoorbeeld geen hartstochtelijke, waarin de aantrekkingskracht tussen de seksen alles bepaalt, maar ook voor het noodlot zorgt. De vrouw aanvaardt het verzoek van de man tot abortus niet en zij is gelukkig met het kind. Totdat de man haar gaat jennen en ze voor een zelfgekozen dood kiest. Ondertussen is de beschermende engel van het toneel verdwenen en verandert de achtergrond in nachtzwart.

...Iets over de iefde is een voorstelling vol ontroering en, voor wie dat wil, herkenning. De Graef is een praatgraag acteur aan wie begrippen als psychologische inleving of rolvastheid niet zijn besteed. Hij staat eerder als een conferencier op de bühne, druk gesticulerend en op overweldigende wijze aan het woord. Ondertussen schieten de scherpzinnige waarnemingen en dramatische situaties voorbij. Katelijne Verbeke als Anna raakt op steeds fataler wijze verstrikt in de harde, ongevoelige en egoïstische optiek van de man die haar eens het hof maakte maar nu allang niet meer. Liefde is gedoemd, lijkt De Graef te willen zeggen. Het begint met passie en eindigt op een grauwe ochtend.

Aan het slot ligt Anna op de grond, nadat het schot heeft geklonken. Ndriek zit eenzaam op het podium, alles heeft hij kapotgemaakt. Was de engel maar gebleven die deze man had behoed voor de rampspoed die hij heeft veroorzaakt. Het is een bitter slot, vol ontgoocheling.

Voorstelling: ...Iets over de liefde door Theater Malpertuis. Tekst en regie: Peter de Graef. Gezien: 30/3 Schouwburg, Rotterdam. Tournee t/m 20/5. Inl.: 0032-3-2350490; www.malpertuis.be