`Ja, dit is een goed pakket en wij gaan door met het kabinet-Balkenende'

't Was eigenlijk een meesterzet. Strikt op miniatuurschaal dan. Met de beste oudtestamentische wraakengel als executeur slaan rechtervleugel en oudgedienden van politiek Den Haag drie vliegen in één klap. Definitief maken ze een einde aan de gekozen burgemeester, aan Thom de Graaf en aan het bestaan van D66.

Ed van Thijn mag de beul zijn.

Kunstje geflikt, kastje dicht.

't Was de bedoeling dat dezelfde Ed van Thijn de zondebok zou worden. Maar daar ging opeens iets mis. Binnen vierentwintig uur waren alle ogen gericht op Boris Dittrich.

Of die jongen het aantrekt.

Enfin, ditmaal verdiende hij het.

't Was immers verrukkelijk om te zien.

Boris Dittrich betreurde een ietsepietsje het echec van de gekozen burgemeester, en nog minder betreurde hij de moord op Thom de Graaf. Hij leek het een uitkomst te vinden dat die twee struikelblokken uit de weg waren geruimd. Wat Boris volstrekt niet doorhad was dat ook D66 was geëxplodeerd.

Trots zag hij de puinhopen aan voor een nieuw begin. Hij dirigeerde een gasvormige leegte en dacht dat het zijn partij was.

Jozias en Maxime lachten in hun vuistje.

Balkenende glom, dolk achter de rug.

Jozias, Maxime en hun Borisventje, de drie jongens van de rebellenclub. Dat hadden ze Boris mooi wijsgemaakt. Daar trapte Boris mooi in.

Potverdrie, wat was hij trots geweest toen hij met de jongens mocht meebabbelen en ook stoer mocht doen.

Jozias en Maxime begrepen dat ze aan Boris iemand hadden met een hondentrouw die geen hond zou misstaan.

Braaf kwispelt Boris Dittrich nu naar onbenullig rechts. Toen zijn partij nog bestond, was ze er trots op zich buiten elk links en rechts op te houden.

Dietrich, bedenk ik me, zo noemen ze in Duitsland een loper, een valse sleutel.

Boris die overal op past.

De eerste wortel die ze D66, toen die dus nog bestond, voorhielden, was de `bestuurlijke vernieuwing'. Een leeg woord voor de in lege woorden grossierende Jozias en Maxime. Er kon met gemak een ministerie Bestuurlijke Vernieuwing af. Toen ze de gekozen burgemeester hadden afgeschoten (dynamiet onder een zeepbel), moesten ze snel een nieuwe wortel voor Borisventje vinden. Boris was op de avond van dezelfde dag al dik tevreden met het aanbod dat hij eigenhandig de publieke omroep de nek mocht omdraaien, sinds sint-juttemis het kroonjuweel van de VVD.

Boris wil meeravotten, koste was kost. Zonder eergevoel, zonder ideeën, zonder principes, zonder geheugen. Dat ze een partijgenoot van hem naar de slachtbank voerden, lijkt hij sneller vergeten dan de journalisten Ed van Thijn.

Het schouwspel zal onvergetelijk worden. Strikt op miniatuurschaal, dat spreekt. Hoofdrolspelers: een kaboutermannetje en een kabouterpartij.

Als de laatste flarden D66 nog overeind willen krabbelen, de komende verkiezingen indachtig, zullen ze verder moeten zonder Dittrich.

Anders gaat Dittrich verder zonder D66.

Een partij die alleen haar voortbestaan als bestaansreden heeft, daar moet de voedingssonde uit.