Meer show dan stem bij Kylie

Veren, veren, veren. Een vrachtwagen vol veren brengt Kylie Minogue mee op haar huidige wereldtournee die in het teken staat van `Show Girls'. Ook de mannelijke dansers in haar twaalfkoppige balletklasje fladderden zondag in Ahoy' met uitbundige verentenues, waarvan sommige de signatuur droegen van modeontwerpers Galliano en Lagerfeld. Zelf leek Kylie nog het meest op een overdadig opgetuigde majorette, met een hoofdtooi die niet misstaan zou hebben bij Holiday On Ice. Negen kostuumwisselingen maakten haar het middelpunt van een oogverblindend spektakel, geïnspireerd door de musicals van Hollywood, de chorus lines van Las Vegas en de pikante sfeer van Les Folies Bergère.

Nu ze is uitgegroeid tot een live-attractie van sporthalformaat, kan Kylie Minogue niet zonder visueel vertoon. Van haar dunne stem of haar muziek moet ze het niet hebben, na zeventien jaar pophits waarin ze als voormalig Australisch soapactrice nooit betrapt kon worden op een persoonlijke artistieke visie. Haar vroege successen dankt Kylie aan het producersteam Stock, Aitken & Waterman. Luchtige discoliedjes als I should be so lucky maken een belangrijk deel uit van het Greatest Hits-repertoire waarmee ze kan pronken. Strikt genomen dankt Kylie haar status als volwassen popartiest aan één nummer: de recente wereldhit Can't get you out of my head (2001) met het onweerstaanbare `la la la'-koortje.

Wijselijk werd die troef tot het laatst achter de hand gehouden, net als bij haar vorige show, waarin Kylie nog al te opzichtig een kopie van Madonna anno 1987 probeerde te zijn. Als showvrouw heeft ze nu haar eigen plek veroverd, waarbij een drietal verdekt opgestelde achtergrondzangeressen haar in staat stelt om weg te komen met haar beperkte zangtalent. Al bij het openingsnummer Better the devil you know diende de kwestie zich aan hoe je met zo'n kwetterend neuzelstemmetje twee uur lang op het podium durft te staan. De muzikale tekortkomingen werden echter rijkelijk gecompenseerd met prachtige showballetten. Haar Nick Cave-duet Where the wild roses grow kwam in een sportschoolscène voorbij, uiteraard zonder de nog nooit bij een gymapparaat gesignaleerde Cave. Op een omhoog rijzend draaiplateau verbeeldden de dansers een levende slagroomtaart tijdens het enige nieuwe nummer, I believe in you.

Zodra er sprake was van striptease en pikantere uitingen van het showmeisjesambacht bleef het allemaal in het brave. Madonna is al eens veel verder gegaan. Kylie hield het bij verantwoord familie-entertainment. In een poging het thema wat historisch perspectief te geven, vergreep Kylie zich aan Somewhere over the rainbow uit The Wizard of Oz. Waarom ze dacht ook maar in de schaduw van Judy Garland te mogen staan, was het grootste raadsel van een show die de muzikale beperkingen juist zo handig verhulde achter een grote suikerspin van licht, kleur en beweging.

Concert: Kylie Minogue. Gehoord: 27/3 Ahoy', Rotterdam.