Met Ludacris naar Luilekkerland

Hij is een van de succesvolste rappers van dit moment, maar zelf noemt Ludacris zich in de eerste plaats zakenman. Saul van Stapele volgde hem in Amsterdam tijdens een ontspannen dagje zakendoen in hiphopstijl

Om half vijf 's middags nog steeds geen teken van de rapper. De vijf uur daarvoor zijn in hotel The Grand in Amsterdam cameraploegen en journalisten gekomen en afgedropen. Zijn medewerkers lopen zenuwachtig op en neer; hun strakke tijdschema's kunnen in de prullenbak. Uitdagend geklede meisjes die op hun stilettohakken door de sneeuw zijn komen trippelen, wachten nerveus giechelend in de hotellobby. Maar de rapper slaapt. Het programma mag dan louter bestaan uit bezoeken aan coffeeshops en het poseren met halfnaakte vrouwen, rapper Ludacris (27) uit Atlanta komt er vooralsnog zijn bed niet voor uit.

Een medewerker van platenmaatschappij Island Def Jam, waarmee Ludacris en zijn Disturbing Tha Piece-label begin dit jaar een joint venture-deal afsloten ter waarde van twintig miljoen dollar, heeft een mooie officiële verklaring bedacht voor de vertraging. Ludacris zou tot vier uur 's nachts hebben gewerkt aan de dvd die hij hier aan het opnemen is, die verschijnt bij de nieuwe persing van zijn meest recente album `The Red Light District'. De medewerker schudt meelevend zijn hoofd, en zucht: ,,Hij neemt nou nooit eens vrij''.

Volgens wat meer onafhankelijke bronnen is de rapper echter uitgeteld omdat hij zich de avond daarvoor, tijdens een meet & greet met uit de VS meegereisde prijswinnaars, iets te gretig op een portie `paddo's' heeft gestort.

Wanneer de rapper eindelijk arriveert – met een verwilderde blik weggedoken in een witzilveren leren Avirex-jack – zet de entourage zich in beweging naar een coffeeshop twintig meter naast de hoofdingang van het hotel. Bij The Greenhouse zijn ze aardig voor de sterren. Aan de wand hangt een grote ingelijste foto, een bedankje voor de goede zorgen van platenmaatschappij Universal namens onder meer rapper Eminem. ,,Hi, I'm Arjan'', zegt de eigenaar, die Ludacris onder meer vier forse plastic bakken met skunktoppen en een verzameling beanie-hoedjes met daarop de naam van de coffeeshop cadeau doet.

WIETKWEKER MET PRIJS

Dan wordt een stukje opgenomen voor de dvd, waarin de rapper de wietkweker een interview afneemt. Het lijstje staat vol met vragen die Ludacris lijken te verrassen wanneer hij ze opleest, maar de eerste is een inkoppertje: wat is het verschil tussen hard- en softdrugs. Arjan zet zijn meest gelukzalige grijns op, en antwoordt: ,,Harddrugs kill you, softdrugs makes you live longer.'' Zo gaat het een tijdje door. Wanneer Arjan de Cannabis Cup laat zien die hij met een naar hem vernoemde soort nederwiet heeft gewonnen, schudt een dikke man uit de crew van Ludacris lachend zijn hoofd: ,,Een prijs voor wiet!''

Aan de bar van de coffeeshop vertelt Ludacris, die voor het eerst sinds zijn dertiende weer in Amsterdam is, waarom het red light district hem als thema zo aanspreekt. ,,Hiphop heeft dezelfde mentaliteit als het red light district. Hiphop gaat om vrijheid en het doorbreken van beperkingen. Met onze dvd willen we dat gevoel van vrijheid overbrengen aan het publiek in de VS. Maar het blijft wennen; ik stop nog steeds mijn wiet weg wanneer ik een agent zie lopen.''

Wormerveer, acht uur 's avonds. De deur van het magazijn schuift open, een fonkelende Ferrari ruist naar binnen en parkeert soepel naast een niet minder indrukwekkend model van het Nederlandse patsermerk Spyker. Het is steenkoud, maar nu moeten de meisjes op stilettohakken toch echt hun grote jassen uittrekken. Uit een gettoblaster klinkt een nummer van Ludacris dat hij geluidloos in de camera playbackt, terwijl de dik opgemaakte, bibberende meisjes hun uiterste best doen om seks uit te stralen.

Zeker vijfentwintig mensen zijn tijdens de spits ruim een uur onderweg geweest vanuit de hoofdstad om te zien hoe een rapper zijn geld maakt. De auto's en de meisjes zijn het decor van een commercial voor een nieuw racespel op de X-Box. Daarnaast rijdt de van top tot teen in Puma gestoken rapper een paar rondjes op een Puma-fiets. Voor dat laatste is, naast een Nederlandse cameraploeg, een vertegenwoordigster van Puma speciaal meegereisd vanuit Londen. Het duurt een minuutje of drie. En dan begint de hele crew weer aan de terugreis.

VERVEELDE BLEKE DAMES

Het concert van de rapper die de Amsterdamse genotszone als internationaal toonbeeld van vrijheid ziet, vindt deze avond ironisch genoeg niet plaats in Amsterdam omdat de organisatie daar geen vergunning kreeg voor de geplande paaldanseressen. Daarom is uitgeweken naar De Hemkade in Zaandam, een club waar regelmatig `urban & porn'-avonden georganiseerd worden, feesten waarbij onder meer live op het podium seks wordt bedreven.

Terwijl de rapper backstage nog een stukje van zijn commercial voor het racespel opneemt, wordt het publiek in De Hemkade opgewarmd door vrouwen zonder topje – en soms ook zonder slipje – die elkaar in een badkuipje naast het podium verveeld zoenen en strelen. De niet bepaald voluptueuze bleke vrouwen lijken in niets op de exotische pornoactrices die normaliter de ongecensureerde versie van een hiphopclip bevolken. In een hoek van de zaal zijn wat afwerkhokjes voor prostituees in elkaar geknutseld, waar de bezoekers voor tien euro een lapdance kunnen krijgen. Er is nauwelijks animo voor. Het sexy bedoelde thema van de avond maakt overwegend een geforceerde en troosteloze indruk.

Het maakt de rapper allemaal niets uit. De ondersteboven hangende paaldanseressen, lapdansers en badderende meisjes vormen het ideale decor voor de dvd die hij in Amerika als exclusief inkijkje in het red light district wil verkopen. Want hoewel hij aan een interviewer van MTV met een bloedserieus gezicht vertelt dat de dvd `voor alle leeftijden' en dus `niet te ranzig' moet zijn, zijn het duidelijk de ingrediënten seks en drugs waarmee de dvd de verkoopcijfers van zijn album een nieuwe boost moet geven.

Na een energiek optreden, dat door het Nederlandse publiek voor grote delen woordelijk werd meegerapt, zit de rapper om half vier 's nachts met een vermoeide glimlach in zijn kleedkamer. Hij is net nog in sneltreinvaart met een waar leger aan groupies op de foto gegaan, maar zijn werkdag zit er bijna op. ,,Alleen dit gesprek nog, en dan is het over. We hebben de hele dag wiet gerookt, dus ik ben echt uitgeteld. Maar het was de moeite waard; dit was mijn eerste concert hier en het was verrassend om te zien hoe enthousiast het publiek op me reageerde.''

Belangrijker nog is dat Ludacris vandaag elke cent verdiend heeft die hij kon verdienen, ook al heeft zijn schema door de paddo's bijna zes uur vertraging opgelopen. Of hij zelf enig idee heeft hoeveel hij vandaag op zijn bankrekening heeft kunnen bijschrijven? ,,Hell yeah!'', roept de rapper uit, ,,daar ben ik de hele dag mee bezig geweest!'' Hij buigt zich met een sluwe, samenzweerderige grijns voorover: ,,Ik houd de bedragen liever geheim maar, geloof me, mijn tijd is kostbaar en ik ben altijd en overal aan het bedenken hoe ik zoveel mogelijk geld kan verdienen.''

En het is juist dat zakelijke instinct, dat hem met zijn hele crew naar Amsterdam heeft gebracht, vertelt Ludacris. ,,Ik ben in de allereerste plaats een zakenman, nog voordat ik een rapper ben. Dat is ook de reden dat we hier naartoe zijn gekomen. Als rapper had ik deze show met alles erop en eraan ook wel in de VS kunnen opzetten. Maar het feit dat ik er speciaal voor naar Amsterdam ben gegaan, is voor de marketing een veel beter verhaal.''