Dichtbundels om wandeling mee te maken

De Vlaamse uitgeverij P is gespecialiseerd in poëzie en geeft jaarlijks 25 mooi verzorgde bundels uit. ,,Het gaat van getuigenispoëzie tot meer experimentele, op het taalspel gerichte poëzie.''

,,Een poëziebundel, dat is een hebbeding'', zegt uitgever Leo Peeraer. ,,Dat moet een mooi boekje zijn dat je kunt meenemen op wandeltochten, dat je steeds opnieuw kunt lezen.''

De Vlaamse uitgeverij P bestaat vijftien jaar. Het is een kleine uitgeverij met een flinke productie: twintig tot vijfentwintig titels per jaar, grotendeels poëzie. Aan de belettering, papiersoort en vormgeving van de boeken wordt veel aandacht geschonken. Ook beeld speelt een belangrijke rol: af en toe geeft Peeraer een dichter en een beeldend kunstenaar de opdracht om samen een boek te maken.

Uitgeverij P is gevestigd in een huisje in het centrum van Leuven, vlakbij de barokke Sint-Michielskerk. In twee kleine etalages zijn recent uitgegeven boeken tentoongesteld. Naast de uitgeverij woont de uitgever met zijn gezin. Zonder zijn echtgenote, zegt Peeraer, kon uitgeverij P niet bestaan. ,,Zij heeft ook een baan en zo kan ons gezin overleven.''

Voordat hij P oprichtte, werkte Peeraer bij een uitgeverij. ,,Ik wilde graag op eigen benen staan'', vertelt hij. ,,Ik begon met kleine uitgaven over de Leuvense geschiedenis. Al snel kwamen er een paar dichtbundels uit, toen ben ik me op poëzie gaan richten. Na twee, drie jaar begonnen de auteurs me te kennen in Vlaanderen en later ook in Nederland. Tegenwoordig krijgen we jaarlijks zo'n driehonderd typoscripten binnen van mensen die hun gedichten bij ons gepubliceerd willen krijgen.''

Leo Peeraer (50) heeft rechten en filosofie gestudeerd. Sinds zijn vijftiende is hij gefascineerd door poëzie. Hij schreef zelf gedichten maar legde op zijn drieëntwintigste de pen neer: ,,Je moet je beperkingen kennen''. Nu werkt hij in de avonduren als repetitor voor Leuvense studenten. Een groot deel van de dag kan hij met de uitgeverij bezig zijn.

Peeraer heeft een medewerker die in deeltijd werkt, de productie en redactie doet hij zelf. ,,Ik doe van alles en dat maakt het boeiend. Gelukkig heb ik nog een goede rug, dus ik kan met dozen vol boeken slepen.''

Een vaste lectorenploeg beoordeelt de ingezonden manuscripten. Peeraer streeft naar een breed fonds. ,,Het gaat van getuigenispoëzie tot meer experimentele, op het taalspel gerichte poëzie. Als het maar goed geschreven is en het mij uitdaagt, dan ben ik er voor in.''

De uitgeverij brengt de oorspronkelijke poëzie uit in een oplage die meestal tussen de 350 en 500 exemplaren ligt. Daar zitten namen bij die de Nederlandse lezers weinig zullen zeggen, zoals Guido de Bruyn, Hans Claus, Marleen de Crée. Meer commercieel succes boekte de uitgeverij met vertalingen van Sylvia Plath en Pablo Neruda; van Neruda's Honderd liefdessonnetten verkochten ze ruim 1.300 exemplaren. Ook De onsterfelijken deed het goed, een reeks met poëzie van Nobelprijswinnaars, onder redactie van Paul Claes. Tenslotte is er nog een klassieken-reeks, waarin de fabels van Da Vinci en Alberti verschenen en brieven van Pietro Aretino.

Leo Peeraer: ,,We mikken op kwaliteit en niet op kwantiteit. De uitgangsbasis is Vlaanderen. Mensen in Nederland beginnen ons nu ook te kennen. Daar heeft onze internetsite (www.uitgeverij-p.be) zeker aan bijgedragen.'' Peeraer volgt de Nederlandse poëzie op de voet. ,,De laatste vier jaar hebben jullie een Renaissance in de poëzie beleefd. Er zijn interessante nieuwe namen opgekomen zoals Tjitske Jansen, Alfred Schaffer, Albertina Soepboer en Menno Wigman. Tien jaar geleden was er in Vlaanderen meer beweging in de poëzie, nu is de situatie dus omgekeerd. Hoewel wij ook goede jonge dichters hebben.''

Vorig jaar beweerde de Nederlandse dichter Ilja Leonard Pfeijffer dat de Vlaamse poëzie op sterven na dood is. Bij wijze van reactie bracht uitgeverij P de bundel Op het oog uit, met daarin 21 Vlaamse dichters van onder de 35 jaar.

Lukt het Peeraer om de uitgeverij uit de rode cijfers te houden? ,,Het ene jaar zit ik in de zwarte cijfers, het andere jaar in de rode. Het is wel zo dat, na verloop van tijd, het oudere boekenfonds begint te rollen en daar recupereer ik wat op. En er zijn boeken die verrassend goed lopen. Zo hadden we vorig jaar Met jouw open ik oude nachten, een mooi boek met wijngedichten uit de wereldliteratuur. Daar hebben we er toch 900 van verkocht en het loopt nog altijd. De drukkosten zijn er bijna uit en dan zijn we weer gelukkig.''