Alles opzij om `champ' te zijn

Raymond `Halleluja' Joval bokst vannacht in Texas tegen de Amerikaan Fernando Vargas. Binnenkort hoopt hij een duel om de wereldtitel in het middengewicht te kunnen boksen. ,,Ik wil een wedstrijd waar de mensen nog jaren over praten.''

,,Kerkhonkson? Nah, never heard of.'' Vraag een willekeurige New Yorker naar dit plaatsje en ze zullen schouderophalend doorlopen. Op de kaart is het gehucht nauwelijks te vinden. Het dorp, gelegen op drie uur rijafstand van New York City, bestaat uit een paar kroegen, twee tankstations en hier en daar wat krakkemikkige houten huizen met onuitnodigende, lege houten veranda's. Overal zijn de deuren en de luiken gesloten, een dik tapijt van sneeuw dempt het geluid en doet elke voetstap kraken. Er heerst een tamme rust in deze uithoek en het is dan ook verassend wanneer ineens, ergens vanuit een van de houten huizen, ophitsende salsamuziek klinkt. Wordt er soms een feestje gevierd?

Bij het openen van de deur van het desbetreffende huis, slaat onmiddelijk een tropische hittegolf in het gezicht. Maar gedanst wordt er niet. Integendeel. Hier wordt keihard getraind. Wham! Wham! Bam! Dubbel links, rechts! Bokser Raymond `Halleluja' Joval (36) leeft zich uit op de zandzak die voor hem hangt. Het zweet gutst van zijn schouders. Zijn trainer Tracy Patterson (zoon van zwaargewichtkampioen Floyd Patterson) en assistant Brian Burke geven hem aanwijzigingen. ,,Come on, Ray, haal er meer uit! Punch! Punch!''

Al maanden leeft de Nederlandse bokser Joval afgezonderd van de rest van de wereld in het trainingskamp van zijn manager Stan Hoffman. Elke dag rent, spart en traint hij. Al maanden bereidt hij zich mentaal voor op het gevecht tegen de Amerikaans-Mexicaanse middengewicht Fernando Vargas (27). Vannacht (de wedstrijd in Texas begint om 04.45 uur Nederlandse tijd) zal Joval tegenover `Ferocious Fernando' staan in Corpus Christi, in Texas. De wedstrijd wordt live uitgezonden op betaalzender HBO. Trainer Patterson geeft de Surinaamse bokser uit Amsterdam-Oost een goede kans. ,,Niemand in Amerika kent Joval, daarom gaat hij winnen'', zegt de tanige zwarte man stellig. ,,De beste oorlogsstrategie is om niets prijs te geven. We laten zo min mogelijk los over deze Nederlandse bokser aan de Amerikaanse verslaggevers.'' De Amerikaan gaat volgens Patterson voor the big punch, de knock-out. ,,Vargas' favoriet is de linkse hoek, maar hij kan met beide handen flinke klappen uitdelen. Dat is gevaarlijk. Het publiek denkt dat Joval het loodje gaat leggen. Maar ze hebben het mis. Joval zal hem knock-out slaan. In de vierde of vijfde ronde. Dat is mijn voorspelling.'' Patterson lacht en fluistert dan: ,,Maar zeg hierover niks tegen Raymond, hij moet zich niet al te zeker gaan voelen.''

De wedstrijd tegen Vargas is voor Joval niet zomaar een gevecht. Alles hangt af van dit moment. Het is nu of nooit. Als Joval verliest, gaat hij direct terug naar Amsterdam, naar zijn vriendin Lisenka en hun drie kinderen. Dan komt er abrupt een einde aan, wat hij noemt, zijn ,,road to victory''. Zijn droom – om het als bokser in de Verenigde Staten te maken – is dan voorgoed vervlogen.

,,Wat ik dan ga doen?'' vraagt een frisgewassen Joval even later, als hij, na het einde van zijn training, een boterham met pindakaas smeert in de sobere keuken van Hoffman's troosteloze woning. ,,Daar heb ik nog niet over nagedacht.'' Hij kan er kort over zijn. ,,Wat als? Dat is een vraag die ik heel goed kan wegzetten. Ik ga voor het kampioenschap. Het is een last shot. Dat maakt het heftig. Maar het moet zo zijn.''

Joval heeft vertrouwen in zijn eigen kunnen. Zijn conditie is goed. Hij werkt hard aan zijn verdediging en is een paar kilo afvallen. ,,Vargas wil me pijn doen. Maar ik ga me aan zijn stijl aanpassen. Hij gaat me niet pakken. He'll gonna come, and I'll be there. And I won't be there. I'm gonna be like a ghost. Het zal om de punten gaan, maar als ik hem neersla, sla ik hem neer. We gaan er een groot gevecht van maken.''

Al eerder verbleef Joval in de Verenigde Staten. Een jaar na de start van zijn profcarrière, reisde hij – samen met Orhan Delibas en Don Diego Poeder – Regilio Tuur achterna naar New York. Daar trainde hij vijftien maanden lang in de beroemde boksschool Gleason's Gym en behaalde twaalf overwinningen. Het was zijn eerste kans op een doorbraak in Amerika. Maar toen bleek dat de advocaat van zijn manager zijn visum van drie maanden niet had verlengd kon hij, na een kort bezoek aan Nederland, de VS niet meer in.

Noodgedwongen moest Joval verder doorploeteren in eigen land. Jarenlang gaf hij les bij sportschool Kops en werkte hij aan zijn record met een aantal grote wedstrijden in binnen- en buitenland. In 1999 versloeg hij de Italiaan Agostino Cardamone in de negende ronde met een knock-out. Het jaar daarop nam hij het met succes op tegen de Zuid-Afrikaanse kampioen Mpush Makembi en in januari 2003 won hij, na een uitputtende partij, van de Argentijn Francisco Antonio Mora. Het leverde hem een dubbele kaakbreuk op.

Nu heeft Joval voor een tweede keer alles in Nederland achtergelaten om nog een keer te gaan voor wat hij al jaren wil: een gevecht tegen `superchamp' Bernard Hopkins, de slachter uit Philadelphia. Als Joval de wedstrijd tegen Vargas wint, bestaat er een kans dat de 40-jarige Hopkins, die op dit moment de kampioensriemen WBA, WBC en de IBF in het middengewicht (tot 72,5 kilo) bezit, in de Nederlandse bokser een waardig tegenstander ziet en het duel met hem aangaat. Dan krijgt Joval de kans van zijn leven. ,,Als jongen droomde ik al van legendarische gevechten. Alle grote partijen heb ik vroeger op televisie bekeken: Sugar Ray Leonard, `Marvelous' Marvin Hagler, Ray `Boom, Boom' Mancini. Nu streef ik zelf naar legendarische gevechten. Ik wil een wedstrijd waar de mensen nog jaren over praten.''

Het traject dat Joval moet bewandelen om Hopkins interesse op te wekken, is lang. Vorig jaar was hij al een aardig eind op streek. Hij had Angel Hernandez verslagen en zou in juli – na het winnen van het titelgevecht tegen de Australiër Sam Soliman – op nummer 1 van de IBF-lijst komen te staan. Maar hij verloor op punten en zakte daarmee naar de zevende plaats. Dat was een grote teleurstelling. ,,Je kan wel zeggen dat ik er doorheen zat'', zegt Joval. ,,Toen ik achteraf de wedstrijd bekeek, herkende ik mezelf niet terug. Het leek wel alsof ik in de vierde ronde op cruisecontrol ging. Ik bleef maar dezelfde fouten maken.''

Inmiddels heeft Joval alweer een bokswedstrijd gewonnen. Afgelopen januari sloeg hij Rodrigues Muhammad in het Mohegan Sun Casino in Uncasville knock-out in de derde ronde. De wedstrijd droeg hij op aan Nordin Ben Salah, de Marrokaans-Nederlandse bokser die vorig jaar in Amsterdam werd doodgeschoten. ,,Ik droeg een T-shirt met daarop zijn portret. We waren geen echte vrienden maar wel collega's en allebei Amsterdammers.'' Een duel tussen Joval en Ben Salah was in maart 2003 gepland. Het is er nooit van gekomen. Was Joval beducht voor de Marrokaan die bekend stond om zijn sterke knock-out? ,,Ik had net mijn kaak gebroken, daarom werd de wedstrijd afgeblazen.''

Maar bang om door Ben Salah te worden verslagen was hij niet. ,,Mohammed Ali had Joe Frazier. Ik had Ben Salah. Mijn houding is: we stappen de ring in, iedereen heeft een kans.'' Hij grinnikt: ,,Alleen mijn kans was groter. Hij heeft van een sparringpartner van mij verloren. Maar er zijn natuurlijk fans die geloofden dat hij zou winnen. Dat geloofde hij zelf ook.'' Hij had graag het gevecht met Ben Salah `groot' willen brengen, het liefst in het buitenland. ,,In Nederland leeft het boksen niet. Voor zo'n wedstrijd wordt te weinig geld geboden. Te weinig voor echte toppers zoals wij.''

Joval kan dromen over grote gevechten, ondertussen moet hij maar rustig afwachten of zijn legendarische gevecht tegen Hopkins er wel gaat komen. In 2003 toog hij naar een wedstrijd van Hopkins in Philadelphia. Hij daagde hem uit en werd kort daarna op Hopkins' website vermeld als `interessante tegenstander'. Een aantal weken geleden deed Joval een tweede poging. ,,Ik was een weekje op vakantie in Miami. Ik ging naar de plaatselijke gym, bleek Hopkins daar te trainen. Ik vroeg aan de eigenaar of ik de volgende dag naar hem kon komen kijken. Dat mocht. Voordat Hopkins die ochtend begon aan zijn training ben ik zijn kleedkamer ingestapt. Ik zei: `Weet je nog wie ik ben? Ik heb je eerder ontmoet in Philadelphia. And now I'm on my way back to fight you. So, don't forget the name, you know. Give the brother a chance.' Joval bleef een beetje rondhangen in de hoop dat Hopkins zin zou hebben in een rondje sparren. ,,Maar toen kwam zijn manager met drie andere gasten naar me toe en zei: You gotta go. Ik werd eruit gezet. Dus ik zei: Bye champ! Be good. Don't forget the name.''

Dus Joval wacht af, concentreert zich op het gevecht met Vargas en leidt een uiterst sober bestaan. Dat is niet eenvoudig. Het leven in een uithoek van Amerika is ronduit eenzaam. ,,Kijk maar naar de stoelen hier'', zegt hij met een halve glimlach. ,,Ze staan allemaal richting de televisie.'' Veel is er niet te doen in Kerkhonkson. ,,Tja, je pakt de auto, je rijdt wat, maar je gaat geen gekke dingen doen. New York is net te ver weg.'' Hij praat er op nuchtere toon over, maar, na enige aarzeling, geeft hij toe dat er momenten zijn dat hij doorslaat. ,,Dan ga je aan thuis denken. En bellen. Dan is er iemand anders aan de andere kant van de telefoon. Dan schreeuw je het uit.''

Maar zichzelf verwaarlozen of gek worden, dat zal niet gebeuren. Joval is gedisciplineerd. Het enige wat hij niet verzorgd, is zijn kapsel. Zijn coupe, geïnspireerd op het kapsel van de Afrikaanse vrijheidsstrijder Shaka Zulu, hield hij de afgelopen jaren altijd keurig bij. Soms was het streepje haar op zijn hoofd blond, dan blauw, dan weer bedekt door een panterprint. Maar op dit moment woekert er een warrige strook zwart kroeshaar op zijn hoofd. ,,Mijn haar is een ruïne. Dat zal ook zo blijven tot ik weer kampioen ben. Nadat ik in 1998 IBO-kampioen werd, heb ik bijna vier jaar een kroontje gedragen. Toen ik vorig jaar verloor, heb ik er niks meer aan gedaan. Ik ben nu geen champ.'' Hij zwijgt even: ,,But the comeback of the dynastie is in progress...''