`VdH' deelt zijn zwemkennis met Big Fish

Op uitnodiging van olympisch kampioen Pieter van den Hoogenband trainen deze week twee topzwemmers mee in Eindhoven: Markus Rogan en Michael Klim. ,,Dit is echt hogeschoolzwemmen.''

Vijftien zwemmers uit Moldavië stonden woensdag voor de deuren van zwembad De Tongelreep. In welk hotel zij hun intrek mochten nemen, was de vraag. Het geschrokken organisatiecomité van de Dutch Open Swim Cup in Eindhoven liet de per gammele autobus gearriveerde Oost-Europeanen weten dat het gezelschap welkom was om deel te nemen, maar dat de hotelkosten voor eigen rekening kwamen.

Alleen speciale gasten kunnen dezer dagen rekenen op een voorkeursbehandeling. Zoals Markus Rogan, Oostenrijker van geboorte en tweevoudig winnaar van olympisch zilver (100 en 200 meter rugslag) bij de Olympische Spelen in Athene (2004). En Michael Klim, de Poolse immigrantenzoon uit Australië en voormalig wereldkampioen (200 vrij en 100 vlinder) die vier jaar van aanhoudend blessureleed heeft overwonnen. Beiden trainen deze week mee in Eindhoven op uitnodiging van olympisch kampioen Pieter van den Hoogenband (100 vrij), en starten vandaag in wat uit moet groeien tot een internationale topwedstrijd.

Rogan streek tien dagen geleden samen met zijn trainer en stiefvader annex manager, ZDF-correspondent Michael Schmitz, neer in Brabant. Niet zozeer om het deelnemersveld op te sieren, nee, vooral om kennis te vergaren en ervaringen uit te wisselen. ,,Zoals iedere topsporter wil ik beter worden, met name op de vrije slag, en waar kan ik dan beter te rade gaan dan bij de olympisch kampioen?''

De eerste contacten dateren van afgelopen zomer, toen beiden schitterden in het olympisch bassin van Athene. Een tegenafspraak is in de maak, want: ,,Goede sparringpartners maken je tot een betere zwemmer'', weet gastheer Van den Hoogenband, die wegens een onwillige rug vandaag de 200 vrij laat schieten. ,,Dit is echt hogeschoolzwemmen, en dat anderhalve week lang. Eén aanwijzing en Markus pikt het meteen op. Andersom is dat ook zo. Ik kan wel een filmpje van internet downloaden om zijn techniek te bestuderen, maar dat werkt niet. Je moet het met eigen ogen zien.''

Ook Jacco Verhaeren, trainer van Van den Hoogenband, prijst zich gelukkig met de aanwezigheid van de zwemmer uit Wenen, die in eigen land Big Fish wordt genoemd. ,,Pieter is nu 27 en als zwemmer nagenoeg `af'. Als er nog wat te verbeteren valt, dan is het de vraag of ik dat nog kan. Kennis en impulsen van buitenaf zijn zeer welkom. Bovendien, en dat bedoel ik niet lullig, maar hij beweegt zich op een niveau waar andere zwemmers in Nederland alleen maar van kunnen dromen. Van hen kan Pieter niets leren.''

Bang om zijn kennis te delen is Verhaeren nooit geweest. Zijn credo? ,,Ik heb geen geheimen.'' Die woorden onderschrijft zijn Oostenrijkse collega Robert Michlmayr (34) van harte. ,,Veel zwemtrainers hebben last van een tunnelvisie; hun weg is de enig juiste. Ze zitten bovenop hun zogenaamde geheimen. Met als gevolg dat ze na verloop van tijd alleen staan op een eilandje en zijn ingehaald door de tijd.''

Voordeel is dat beiden niet in elkaars vaarwater zitten, erkent Michlmayr: Van den Hoogenband is een vrije-slagspecialist, Rogan een expert op de rug- en de wisselslag. ,,Zwart-wit gesteld komt het hierop neer: Pieter leert mij hoe mijn armen te gebruiken in het water, ik leer hem zijn benen te gebruiken'', zegt de laatste, die deze week meer dan eens zijn soepele onderwatertechniek (dertien slagen, één keer ademhalen) demonstreerde, terwijl VdH ademloos toekeek. Verhaeren, stellig: ,,Markus heeft met afstand de beste vlinderbeenslag ter wereld.''

En, hoewel pas 22 jaren jong, een indrukwekkend levensverhaal. De in de Verenigde Staten (universiteit van Stanford) geschoolde zwemmer werd in december (Rogan, grijnzend: ,,Tot verbazing van de skiërs'') verkozen tot 's lands sportman van het jaar, nadat artsen ruim anderhalf jaar geleden een kwaadaardig tumor vlak achter zijn linkeroor hadden ontdekt. Rogans belabberde optredens bij de wereldkampioenschappen langebaan (50 meter) in Barcelona waren terstond verklaard. ,,Het ene moment sta je in een grote finale, het andere moment lig je in een ziekenhuisbed te vechten voor je leven'', zegt hij op luchtige toon.

Wilskracht is dan ook zijn handelsmerk, relativeren inmiddels zijn tweede natuur. ,,Zwemmen heeft een andere dimensie gekregen; ik hoef niets meer te bewijzen, dat heb ik al gedaan. Het is een voorrecht dat ik überhaupt nog mag zwemmen.''

In eigen land heeft ,,de lange tijd slapende zwemsport'' vooral door zijn toedoen een hoge vlucht genomen, vertelt zijn trotse manager Schmitz. `Skiland Oostenrijk' telt slechts drie 50-meterbaden, maar met behulp van een gesponsorde wedstrijdreeks voor de jeugd (Markus Rogan Talente Cup) hopen vader en zoon het aanwezige talent de komende jaren bloot te leggen.

Zelf leerde Rogan de afgelopen dagen meer dan alleen de ideale positie van de elleboog bij de insteek in het water. Hoofdschuddend: ,,Dat ik in mijn land moet concurreren met skiërs, is logisch. Maar dat een internationale zwemgrootheid als Pieter hier onderdoet voor een stel schaatsers, vind ik onbegrijpelijk.''