Groot en Mak

De `recensie' van Ger Groot van de boeken Hoe nu verder? en Brieven aan Ayaan (Boeken, 18.03.05) is eerder een opiniestuk gemaskeerd als een boekbespreking. Het stuk krijgt van de koppenmaker dan nog de tendentieuze kop `de boel uit elkaar trekken'. En dat begeleid met een al even insinuerend tekeningetje van een oor met tanden erin.

We zijn weer thuis. Misschien is het een idee volgende keer als illustratie een man met een klein snorretje erbij te plaatsen, dan weten we nog beter waar we aan toe zijn.

Ook Groot tuigt dan weer de Makkiaanse mythe op dat in het publieke debat een tweedeling kan worden gemaakt tussen enerzijds grote monden, stigmatiseerders, mensen die een godsdienstoorlog willen beginnen en hysterici. Anderzijds is daar de bescheiden, ingetogen, waarheidsminnende groep mensen die zich niet gek laten maken. In dit overzichtelijke schema zitten VVD-politici natuurlijk in het eerste, PvdA-politici in het tweede kamp. De hysterici onderscheiden zich vooral door wat Groot noemt een `hang naar het absolute gelijk'. Conclusie: Mak heeft `toch gelijk'. De schandalige insinuaties van Mak waarbij hij de film Submission vergelijkt met de oorlogspropaganda van Goebbels worden door Groot liefdevol getypeerd als `contraproductief'.

Wie de zaak onbevangen benadert zal constateren dat de als hysterici aangeduide groep over het algemeen heel netjes en onderkoeld argumenteert. Zij zijn ook niet allemaal `rechts'. Elsbeth Etty, Corine Vloet, Paul Scheffer, Nahed Selim, Naema Tahir al deze schrijvers hebben laten zien dat zij niet bereid zijn feminisme en vrijheid van meningsuiting op de schroothoop te gooien wanneer versteende religieuze opvattingen daaraan in de weg staan. Alleen Groot met zijn poëtische voorliefde voor een warrig soort katholiciteit meent dat hij coûte que coûte religie moet sauveren. Ook al sanctioneert het vrouwenonderdrukking; geeft niet, we dichten lekker voort.

Carel Brendel, redacteur van het Algemeen Dagblad, turfde in het boekje van Mak vijftig fouten, verkeerde dateringen, insinuaties en inconsistenties. Van Middelaar, Berghuis, Zwagerman, Vuijsje en vele anderen hebben daar hun toevoegingen bij gemaakt. Op 10 maart 2005 gaf Mak in de Grote Kerk van Vreeland een lezing. Mak gaf daar toe dat hij slordig te werk is gegaan bij het schrijven van zijn omstreden pamflet. `Alle discipline heb ik hier losgelaten' (AD, 12 maart). Het is een beetje vreemd dat Groot, Halsema en anderen dan roomser willen zijn dan de paus.

Maar ja, Mak heeft `toch gelijk'. En dan maakt het niet meer uit of in een boekje vijftig, honderdvijftig of vijftienhonderd fouten staan.