`Ik heb het een beetje gehad met al dat doorgeslagen negativisme. Daar heb ik het gewoon mee gehad'

Waarom praat Balkenende? Waarom hapt hij niet als de vissen? Waarom treedt hij niet op met een blanco ballon naast zijn mond, als de stripfiguur die hij is, zodat we de tekst zelf kunnen invullen?

Waarom moet Balkenende zo nodig zijn gedachten onder woorden brengen, wanneer elk woord het uitschreeuwt dat hij geen gedachten heeft?

Waarom tjilpt hij niet? Waarom blaft hij niet? Waarom loeit hij niet?

Drie aantrekkelijke alternatieven.

Gelukverhogende, hartzeerverlagende, atmosfeerverbeterende alternatieven.

Balkenende praat niet alleen op kansels, balkons en in conferentiekamers, hij praat ook als hij in een vliegtuigstoel zit, `biertje onder handbereik'. Wat ving een journalist op, toen Balkenende vorige week in een vliegtuigstoel zat? Dat ,,mensen behoefte hebben aan het eerlijke verhaal''. Dat je ,,moet oppassen voor grote woorden''. Dat het ,,gevaarlijk is om snel een moreel oordeel te vellen''.

Tot die woorden beperkte Balkenende zich niet. Balkenende praatte door. Uit de rest van zijn woorden bleek nauwelijks eerlijkheid, er werden uitsluitend morele oordelen geveld en het waren ongegeneerd grote woorden ook.

Kwam het door de bereikbare biertjes?

Balkenende is iemand die met zijn hand in je kontzak luid de diefstal afwijst.

Woorden.

Balkenende kwam uit Israël gevlogen en in de vliegtuigstoel vulde hij eigenlippig blanco ballon na blanco ballon. ,,Als je zoals wij net in Israël zijn geweest, dan moet je je toch schamen voor het feit dat we ons in Nederland vaak druk maken over niks?''

De journalist vroeg of dat misschien in onze volksaard zit.

We zijn altijd maar boos en ontevreden, praatte Balkenende voort. Er is te weinig oranjegevoel.

Oranjegevoel?

De wereldbeker, praatte Balkenende. Maar ook dat we blij kunnen zijn met kleine dingen.

Moeten we ons nu schamen over dingen van niks of juist blij zijn met dingen van niks, o grote woordkunstenaar?

Balkenendismen.

,,Hoe ben ik niet belachelijk gemaakt. Ridiculiseren die premier!'' Jawel, Balkenende aan het woord.

Hij lijkt niet te kunnen wennen aan stem en tegenstem, aan parlement en perskritiek en straatrumoer en wat verder maar de democratie uitmaakt. Balkenende heeft het gehad met de kakofonie.

Hij roept om eendracht, één geluid, collectieve trots, bijval.

De schat moet Nederland nog ontdekken.

De enige beginselen die hij kent zijn de beginselen die hem met de paplepel zijn ingegoten.

Wat hem niet belet naast de politicus de cultuurfilosoof uit te hangen. ,,We moeten af van dat negativisme. Kies alsjeblieft voor positieve energie.'' Aldus praatte de leider van uw en mijn regering.

Positieve energie.

Zou hij werkelijk de griezelige geschiedenis van die woorden niet kennen? Zou hij echt niet beseffen voor welke dorre breinen en in welke duistere krochten dit de sleutelwoorden zijn? Is hij misschien een robot die een warm gevoel krijgt bij een term die bij een beetje mens onmiddellijk koude rillingen oproept?

Wie knipt de amandelen van Balkenende?