Einde aan de langste staking in historie VS

Na dertien jaar is er een einde gekomen aan de staking in de Diamond fabriek in Californië, de grootste walnootfabriek ter wereld. De stakers besloten na een stemming akkoord te gaan met een nieuw vijfjarig contract en maakten zo een einde aan de staking die de langste is in de moderne arbeidsgeschiedenis van de Verenigde Staten.

,,Niemand dacht dat het zo lang zou duren”, zegt vakbondssecretaris Lucio Reyes. ,,Het was het waard, want we hebben iets bereikt.''

Er is de afgelopen dertien jaar wel het een en ander veranderd. ,,De tijd is voorbij gevlogen”, zegt medewerkster Margaret Munoz. ,,Het is moeilijk te geloven dat het al zo lang geleden is.'' Toen Munoz in september 1991 besloot haar werk neer te leggen, had ze één klein kind. Nu heeft ze er zeven. Veel van de zeshonderd vakbondsleden die de staking begonnen, werken inmiddels ergens anders. De fabriek heeft werknemers vervangen en een groot deel van het productieproces is inmiddels geautomatiseerd.

Aanleiding voor de staking was het directievoornemen stevig in de salarissen van de productiemedewerkers te snoeien. In 1985 hadden de werknemers al een salarisvermindering van 30-40 procent geaccepteerd. Na jaren van financiële moeilijkheden ging het juist beter met het bedrijf. 70 procent van de stakers bestond uit Mexicaanse, Filippijnse en Afro-Amerikaanse vrouwen. Ze werden onmiddellijk vervangen door jonge, blanke mannen.

Bedrijven als Quaker Oats, Godiva Chocolate en Fanni Farmer Candies besloten naar aanleiding van de slechte publiciteit die de notenfabriek als gevolg van de staking kreeg, geen walnoten meer van Diamond af te nemen. Diamond is een bedrijf dat 50 procent van de wereldwijde walnootoogst.

De werknemers hebben nu tien dagen de tijd om te beslissen of ze weer bij de walnootfabriek aan de slag willen. De vakbond verwacht dat dat er hooguit 30 zullen zijn. De stakingskas was al na twee jaar leeg. ,,Veel mensen zijn door gegaan maar hebben beter betaalde banen gevonden.''