Arrest-Kelly zaait angst onder gehandicapten

In het arrest-Kelly heeft de Hoge Raad het uiterste gedaan om de zaak terug te brengen tot de kern: een juridische claim gebaseerd op een ernstige beroepsfout is beoordeeld volgens gangbaar aansprakelijkheidsrecht (NRC Handelsblad, 17 maart). Het eerdere arrest van het gerechtshof heeft veel stof doen opwaaien en terecht. Het hof heeft door de wijze van redeneren angst gezaaid onder mensen met een handicap. De Hoge Raad heeft dit begrepen en mede aan de hand van de conclusie van advocaatgeneraal Hartkamp een zuiverder lijn gekozen: het is een unieke zaak en het is niet aan Nederlands hoogste rechtscollege om de (mens)waardigheid van het bestaan van wie dan ook te beoordelen. Door deze handelwijze van de Hoge Raad is de kans vergroot om onverkwikkelijke discussies zoals die op het arrest van het hof waren gevolgd, te vermijden. Het valt dan ook ernstig te betreuren dat Carel Stolker zich in zijn commentaar op het arrest (NRC Handelsblad, 19 maart) ontpopt als de aanjager van dergelijke discussies. Zijn bemoeienis met `wrongful life'-claims van over de hele wereld heeft zijn juridische inschattingsvermogen blijkbaar vertroebeld. Het gaat in de zaak-Kelly niet om een dergelijke claim, en als geen ander zou Stolker dat hebben moeten weten en uitdragen. Het feit dat er in de wetenschappelijke wereld van vandaag blijkbaar een grote druk bestaat om publicitair te scoren, mag geen excuus zijn om het arrest zoals door de Hoge Raad gewezen op deze wetenschappelijk, juridisch en maatschappelijk onverantwoorde wijze te vertalen naar zijn eigen studeerkamerbehoefte.

Stolker zou er beter aan gedaan hebben zich te beperken tot een juridisch inhoudelijke analyse van het arrest in plaats van het doen van voorspellingen die indien onverhoopt bewaarheid hem in ieder geval genoeg stof geven om zijn jaarlijks minimum aantal te publiceren pagina's te halen.