Onverfilmbare roman van Ian McEwan verfilmd

Regisseur Roger Michell had in 1999 een immens succes met Notting Hill, een Julia Roberts-Hugh Grant romance uit de Four Weddings and a Funeral-school en had na nog een paar commerciële gelukstreffers het lef om `kleinere' films te gaan maken. Dat wil zeggen met minder budget en onbekendere namen, wat helaas de economische vertaling is van persoonlijker films met meer zeggingskracht. Het was een bewuste keuze en Michell ziet het zelf niet als een dappere daad, maar feit blijft dat het een stap is die filmmakers zelden zetten.

Voor Enduring Love baseerde hij zich op het gelijknamige boek van Ian McEwan en hoewel de film meer plotgericht is dan het boek, slaagt Michell er uitstekend in om je tijdens het kijken mee te slepen in McEwans meer metafysische onderzoekingen van de menselijke natuur.

De liefde, daar gaat het over. Maar is er zoiets als voortdurende, onbaatzuchtige liefde? Of is er maar iets kleins nodig om liefde te corrumperen? Enduring Love gaat eigenlijk over schuld. Heel letterlijk aan het begin al, in de ballonscène, die iedereen die het boek las onverfilmbaar acht en die iedereen die het boek niet las, maar eens rustig moet bekijken om te ervaren hoe groots en angstaanjagend prachtig film ook alweer kan zijn.

In die ballonscène, in die majestueuze openingsbeelden, op die dag gebeurt er iets verschrikkelijks, tussen en met mensen, waarvan we er twee langer zullen blijven volgen in deze film: Joe en Jed, een leraar en een zwerver. En steeds maar zeurt de vraag: waardoor zijn deze mensen gebonden? Door schuld of door liefde? En kennen mensen hun eigen motieven eigenlijk wel, ooit? Ook als die ze richting waanzin drijven?

Joe en Jed - de jager en zijn prooi, maar wie is wie? Ze worden verbluffend neergezet door Daniel Craig, die ook al in Michells The Mother de hoofdrol speelde, en Rhys Ifans, de maffe huisgenoot van Hugh Grant in Notting Hill. Twee acteurs die allebei kwetsbaar kunnen zijn, en lief, en een trouwe hondenblik in hun vochtige ogen spelen, waardoor je ze wel moet vertrouwen en als verzopen puppy's binnen laten op een regenachtige dag. Ook als ze daarna met modderpoten je huis besmeuren.

In wezen zijn deze mannen natuurlijk twee kanten van dezelfde medaille, afschrikwekkende alter ego's. De acteurs lijken zelfs op elkaar, zodat je ze, als je je ogen dichtknijpt in elkaar kunt zien vervloeien. En: kunnen we wel van een ander houden, als we niet van onszelf kunnen houden? Ook als we die ander haten?

Enduring Love. Regie: Roger Michell. Met: Daniel Craig, Samantha Morton, Rhys Ifans, Alexandra Aitken, Susan Lynch, Bill Nighy. In: 7 bioscopen.