`Kroon op onmacht'

De Franse volksvertegenwoordiger Nicolas Dupont-Aignan, lid van de rechtse UMP, is tegen de door president Jacques Chirac gesteunde Europese Grondwet. Nee is nee, maar wel anders dan bij links.

,,Om twee redenen'', antwoordt Nicolas Dupont-Aignan op de vraag waarom hij campagne voert tegen de Europese Grondwet. ,,Ten eerste ontneemt die het Franse volk de vrijheid te beschikken over het eigen lot. Dat is voor ieder volk gevaarlijk. Maar dit zou nog acceptabel zijn, als het systeem dat ervoor in de plaats komt ruimte liet voor het voeren van een door het volk gekozen politiek. Dat is niet zo. Het economische beleid ligt in deze Grondwet tot in de details vast. De kiezer wordt buitenspel gezet, in een bureaucratisch systeem dat nog het best gesymboliseerd wordt door de onthutsende onafhankelijkheid van de Europese Centrale Bank. Zelfs in Amerika, walhalla van het wilde kapitalisme, is de Centrale Bank niet onafhankelijk.''

Nicolas Dupont-Aignan (1961) is lid van de Franse Assemblée voor de rechtse partij UMP. Hij behoort daarmee tot de meerderheid waarop president Jacques Chirac, één van de initiatiefnemers van de Grondwet, steunt. Toch is hij `zonder complexen' tegen. ,,Ik zeg niet dat `nee' gaat winnen, maar het gaat de goede kant op. In hun hart denkt een meerderheid van mijn partijgenoten er net zo over als ik, alleen durfden ze het niet hardop te zeggen. Maar dat verandert: net nog vroeg een verklaard voorstandster me om argumenten om alsnog tegen te zijn.

,,De heiligverklaring in de Grondwet van de vrije concurrentie houdt het absolute verbod in op iedere steun en bemoeienis van de overheid. Maar de grote technologische projecten die de glorie van dit land uitmaken – de hogesnelheidstrein, Airbus, de nucleaire industrie – zijn tot stand gekomen dank zij de overheid. Dergelijke projecten worden onmogelijk. Daarvoor in de plaats worden we verzocht een vrijbrief te geven aan een bureaucratische kliek in Brussel en Straatsburg. We worden daarmee geen wereldmacht, zoals beweerd wordt. Integendeel, het is de kroon op de Europese onmacht.''

Het `nee' van Dupont-Aignan berust net als dat van de socialistische tegenstanders op de volgens hen in de Grondwet verankerde `ultraliberale' economische politiek. Maar de soevereiniteit van het Franse volk weegt voor hem zeker zo zwaar. ,,Ik wil best compromissen sluiten maar ik weiger alles in te leveren. Specifiek Franse politiek is straks niet meer mogelijk: het unanimiteitsbeginsel sluit vetorecht uit. Het idee dat een meerderheid op Europees niveau beslissingen gaat nemen verwerp ik volledig. Dat is geen democratie, dat is dwang, en in elk geval het einde van de nationale democratie. Dat zal ik nooit accepteren. Het is ook gevaarlijk: de geschiedenis leert het. Een onderdrukt volk, en zeker als het om Fransen gaat, komt in opstand.

,,De Fransen hebben gezien hoe ze voorgelogen zijn: de Bolkestein-richtlijn, goedgekeurd door Chirac maar nu ineens door hem `onacceptabel' genoemd, is er een voorbeeld van. Net als de toetreding van Turkije: de enige manier om die tegen te houden is nu `nee' te zeggen tegen de Grondwet. Op deze kwesties gaat het `nee' dan ook overwinnen. Europa moet opnieuw worden uitgevonden. In plaats van het à la Sovjet-Unie geleide systeem dat nu wordt voorgesteld, moet er een marktstelsel komen waarvan de leden op basis van vrijwilligheid en onderhandelingen versterkte samenwerkingen ten aanzien van specifieke thema's aangaan. Zoals met Airbus. Dat is de enige oplossing.''

www.nrc.nl: Dossier EU-grondwet