Dood

Of iemand dood gaat weet je pas als hij dood is. Dat de onbekende man, lekker languit zittend, met zijn voeten op de stoel tegenover hem, ineens luidruchtig ademhaalde, wit wegtrok, rood werd en daarna weer wit, en dat hij niet terugsprak en ons niet aankeek – het kon voor ons leken een aanval van vanalles zijn.

Toch speet het me dat ik nooit een cursus reanimeren heb gevolgd. Dit soort lege handen voelen aan als lood. Ik had aan de noodrem mogen trekken, zei een conducteur later. Maar zou stilstaan tussen de West-Brabantse akkers dan een uitkomst zijn geweest?

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl