Budgetregels voor eurolanden soepeler

De ministers van Financiën van de Europese Unie hebben gisteravond laat volledige overeenstemming bereikt over een flexibeler toepassing van de begrotingsregels.

Met het akkoord, dat de euro sterk moet houden en de rente laag, lijkt een eind gekomen aan de crisis rond het europact die eind 2003 ontstond, toen Duitsland en Frankrijk door zware politieke druk aan dreigende sancties ontkwamen. Minister Zalm sprak vannacht van een akkoord ,,in balans''.

Een doorbraak kwam na moeizaam overleg door een belangrijke concessie aan Duitsland. Dat land mag de kosten van de hereniging van de beide Duitslanden (1990) als verzachtende omstandigheid opvoeren om bij overschrijding van de 3-procentstekortnorm van het europact te ontkomen aan een sanctieprocedure.

De EU-regeringsleiders moeten morgenavond nog hun fiat geven, maar de Luxemburgse EU-voorzitter Juncker zei ervan uit te gaan dat er ,,geen lang debat en geen controverse'' meer zal zijn.

Het aangepaste europact, officieel het Groei- en Stabiliteitspact geheten, moet door flexibeler toepassing meer rekening houden met specifieke omstandigheden van een land en de groei bevorderen. De normen van 3 procent (van het bruto binnenlands product) voor het begrotingstekort en 60 procent voor de staatsschuld, die in het verdrag van Maastricht staan, blijven de ,,ankers'' van het europact.

Belangrijkste geschilpunt vormden gisteren nog de verzachtende omstandigheden die lidstaten kunnen aanvoeren bij overschrijding van de 3-procentsnorm. In het huidige pact is al sprake van zulke `relevante factoren', die de Europese Commissie bij haar aanbevelingen in aanmerking kan nemen, maar deze waren niet gespecificeerd. Volgens het akkoord kunnen lidstaten 'Europese beleidsdoelstellingen' aanvoeren. Duitse diplomaten menen dat Berlijn zijn nettobijdrage aan het EU-budget onder deze clausule kan laten vallen. In een concessie aan Frankrijk valt eventueel ook `versterking van de internationale solidariteit' als relevante factor op te voeren, waaronder ontwikkelingssamenwerking en bepaalde defensie-uitgaven kunnen vallen.

Uiteindelijk moeten de lidstaten met gekwalificeerde meerderheid na een aanbeveling van de Europese Commissie beslissen of een aangevoerde verzachtende omstandigheid wordt geaccepteerd. In het akkoord is vastgelegd dat het tekort altijd ,,dichtbij'' de 3 procent moet blijven en slechts ,,tijdelijk'' mag afwijken.

hoofdartikel pagina 7

analyse pagina 11

www.nrc.nl

dossier stabiliteitspact