Trajectaansturing

Het Comité Weg Ermee wil, samen met de lezers van de Achterpagina, Nederland verlossen van overbodi- ge regels en nutteloze instellingen.

Bij het passeren van de houten brug zegt de muis tegen de olifant: ,,Tjonge, wat stampen we lekker samen.''

Dit gevoel bekroop het Comité Weg Ermee de afgelopen dagen bij diverse berichten in de actualiteit. Zie NRC Handelsblad, vorige week vrijdag (pagina 14): ,,Schrappen en kappen in de papierberg'' – een fascinerende zedenschets over vermindering van de ,,administratieve lastendruk'' in het bedrijfsleven. Lees Vrij Nederland, deze week: ,,PvdA-prominenten: De Eerste Kamer moet worden opgeblazen.'' En zie de `onafhankelijkheidsverklaring' van Tweede-Kamerlid Geert Wilders, die – samengevat – de Europese Unie en de rest van de wereld wil afschaffen in het kader van Nederlandse rust, reinheid en regelmaat.

We leven in tijden van knippen en scheren. De grondtoon van de natie lijkt in mineur gecomponeerd. Is dat ook de stemming in het Comité Weg Ermee, dat nu voor de vijfde keer (zie www.nrc.nl) aandacht vraagt voor bedrijfs- en bestuursmatige wildgroei? Nee! Het Comité Weg Ermee laat zich inspireren door de Oostenrijks-Amerikaanse econoom, historicus en socioloog J.A. Schumpeter en zijn `creative destruction'. We móéten nu eenmaal slopen om te kunnen bouwen. Het Comité is, kortom, niet van de straat.

De oproep van vorige week, op zoek naar regelvirus in het onderwijs, heeft acht reacties opgeleverd. Twee daarvan zijn een beetje bozig. Het Comité had zich namelijk afgevraagd of er misschien sprake zou kunnen zijn van gezéúr in het onderwijs, omdat er tot dusver zo weinig praktijkvoorbeelden uit klaslokaal en collegezaal waren binnengekomen. Gevoelige snaren zijn hiermee geraakt. ,,De onderwijsmensen zijn te moe en/of te murw geslagen om te reageren'', schrijft een docent. En een collega: ,,Het onderwijsveld is gewend om te poetsen en niet om te zeuren.''

De overige reacties laten zich lezen als hartenkreten van mensen die zich staande moeten houden in een barre praktijk. Een heldere hoofdlijn tekent zich af onder het motto: Weg met de managers!

Hier volgt een samenvattende collage van citaten uit verschillende bron: ,,Vroeger was er één administrateur met een secretaresse in deeltijd. Vragen als `hoeveel budget heb ik nog?' beantwoordde de administrateur in minder dan een minuut. (...) Het management is nu geprofessionaliseerd, met een bureau waar twaalf mensen werken. (...) Aanstelling van personeel duurt tegenwoordig maanden, mits het bureau daaraan regelmatig wordt herinnerd. (...) [Wij] moeten meewerken aan allerlei vernieuwingsplannen, met veel vergader-, invul- en uitzoekwerk, en vervolgens blijkt er geen budget te zijn om die plannen uit te voeren. (...) Al die regeltjes gaan over de organisatie en niet over inhoud van het onderwijs. (...) Die zogenaamde professionals brengen een taal mee die alleen zij kunnen begrijpen: borging van kwaliteit, coaching van leerprocessen, aansturen van leertrajecten. (...) Ervaren docenten worden aan het onderwijs onttrokken om te vergaderen, terwijl onervaren docenten de gaten mogen vullen.''

Beste docenten, het probleem is helder, u zeurt niet, het Comité Weg Ermee verklaart zich solidair. Zijn er creatieve oplossingen voor deze management-destructie?

Suggesties voor afschaffing en opheffing zijn, uiterlijk komende woensdag, welkom via achterpagina@nrc.nl.