Hemelse vis

Onder auspiciën van de grootste Brit aller tijden eet Joep Habets een warm mangotaartje

Het is leeg op vrijdagavond in de Grand Canteen. Het restaurant van designhotel The Grand Winston in Rijswijk ligt er verlaten bij, alleen in de lounge bij de bar houdt zich een groepje toeristen op. Mogelijk hebben potentiële gasten het parkeerterrein niet kunnen vinden. Wij hebben na een half uur zoeken via taxistandplaatsen, vrije trambanen, fietspaden en de personeelsparkeerplaats van buurman Shell een plekje achter het hotel weten te vinden. ,,Ja, daar krijgen we vaker klachten over'', zegt de receptioniste onder een metershoog portret van Winston Churchill meelevend. En een lege zaak.

In de ruimte hangt een enorme betonnen bak. Een houten trap leidt naar een tweede restaurant waar naamgever en chef Imko Binnerts vorig jaar vanuit IJmuiden is neergestreken. `Seafood heaven', zeggen de bordjes die naar boven wijzen en dat trekt meer volk.

Een van de wanden is geheel bedekt met een gigantisch lichtobject. Groene, blauwe en witte lampen zorgen voor een voortdurend veranderend lichtpatroon. De wand aan de overzijde is geheel van glas, daarachter ligt als een drooggevallen aquarium de groen-blauw betegelde keuken.

De unieke ambiance heeft allure, maar is niet het eerste waaraan je denkt bij een intiem diner voor twee. Het groen-blauwe schijnsel van het lichtobject is niet flatterend en uit de lounge stijgt herrie op, het espressoapparaat sist en rochelt ostentatief en de barpianist laat zich zich horen.

De visliefhebber die ik heb meegetroond zit beteuterd te kijken. Hij hield nogal van de vorige, pretentieloze zaak van Imko Binnerts boven de IJmuidense visafslag. ,,Je gaat toch geen vis eten in Rijswijk?'', riep hij al vertwijfeld uit.

Het menu van de markt voor 57,50 euro maakt echter veel, zo niet alles, goed. Meer dan voortreffelijk is het voorgerecht van dun gesneden wilde zeebaars, subtiel gecombineerd met onder meer coulis van Cevenne-ui, rucola, vinaigrette van geroosterde citroen en eendenleverkrullen. De chef weet hoofd- en bijsmaken te onderscheiden en komt tot een compositie waarin zout, zuur, zoet en bitter in evenwicht zijn.

Troost biedt ook het `chauffeursarrangement' met passende halve glazen wijnen bij elk gerecht uit de breedgeoriënteerde wijnkelder. De `opgevoerde soave' van Anselmi bevat, als we de geanimeerde toelichting aan tafel mogen geloven, een hele fruitmand en een halve bloemenstal aan smaak en geur. Hij is inderdaad fruitig en vol nuances, al verliest hij in combinatie met het gerecht iets aan charme.

De Grüner Veltliner uit het Oostenrijkse Kamptal doet minder complex aan. Hij heeft een vleugje zoet, maar dat doet het goed bij de handgestoken en, zoals het hoort, ook iets zoete Sint-Jakobsschelpen. Ze toeven op zeekraal en asperges en zijn met aspergeschuim en een julienne van truffel bekroond. De truffelvinaigette zorgt voor een fris toontje in dit gave tussengerecht.

Het wijnarrangement voert naar het Duitse Baden. De Spätburgunder van Jacob Duijn blijkt een sympathieke rode begeleider van de perfect gegaarde kabeljauw – `vlak uit de kust gevangen' – met paddestoelen, rode wijnjus en aardappeltjes en witlof uit de oven. Een winterse combinatie, ware het niet dat dubbelgedopte Spaanse tuinboontjes voor een zomers groen accent zorgen. Er is niets op af te dingen, behalve dat het mootje vis klein is.

De wijn bij het dessert, ook van Anselmi, smaakt onmiskenbaar naar honing. Die stevigheid is nodig om tegen het trio van mango op te kunnen, waarvan vooral het warme taartje indruk achterlaat. Als we weggaan maakt Churchill in de hal even het V-teken.

Imko Binnerts,

The Grand Winston Hotel,

Generaal Eisenhowerplein 1,

Rijswijk,

070 4141500,

www.imkobinnerts.nl