Haest en De Graaff testen De Elderschans

Haest en De Graaff proberen waar je in Nederland met een groep mensen vakantie kunt vieren. Deze week De Elderschans in Aardenburg (Zeeland)

De Graaff wil ook wel eens op stand – ze is tenslotte een net meisje – en moest en zou in een kasteel wonen. Zonder onbekende bruiloftsgasten, conferentiegangers en verplicht eten in het restaurant. Een eigen kasteel met een eigen sleutel.

We dwalen door een dicht bos ergens ver in Zeeuws-Vlaanderen over onduidelijke paadjes. Haest strooit een spoor broodkruimeltjes. Er schijnt op dit landgoed een kasteeltje te zijn dat aan de eisen van De Graaff voldoet. Het is met mysterie omhuld: de één weet zeker dat het failliet is, de ander beweert dat het niet eens bestaat, de volgende zegt dat het een hotel is. Dan steken we een slotgracht over, op de bebladerde bodem zien we slechts hier en daar een plasje water glinsteren. Tussen dikke bomen vangen we een glimp op van rood baksteenwerk.

Een sierlijk wit hek geeft toegang tot een hartvormige binnentuin. Weelderige roze rozen groeien om een boog en rondgeknipte buxusboompjes staan in een kring. Welke knappe tuinman heeft dit voor elkaar gekregen? In de beschutting van het bos verrijst een romantisch bouwwerk: rode bakstenen met witte speklagen, trapgevels, donkergrijze schuine daken en hoge schoorstenen als torentjes. De kozijnen zijn donkerrood. Wij gaan leven als kasteeldames.

We duwen tegen de voordeur, hij gaat piepend open. Doodstil staan we in een monumentale hal vol marmer. Warmgrijs en koel. Geaderde marmeren bogen rusten op hoge slanke zuilen. Onder onze voeten ligt een indrukwekkende mozaïekvloer. De door twee bordessen onderbroken trap heeft bewerkte spijlen. We zien vuurspuwende drakenkopjes en sissende slangenhoofden rond de spijlen kronkelen.

AUBERGINE GORDIJNEN

Behoedzaam openen we een deur in de gang. Op de benedenverdieping zijn de vroegere salon, rookkamer en eetkamer als slaapvertrekken ingericht. Eenvoudige bedden staan nietig in hoge ruimtes met uitgestrekte zijdeglans parketvloeren. De muren zijn met geel aangestreken, aubergine gordijnen van gevoerde ruwe zijde vallen soepel als een avondjurk langs de kozijnen. Op de originele schouw staat een spiegel in een gouden omlijsting. Het staat ons heus niet slecht.

Haest bergt haar spullen op in de antieke kast. Dan loopt ze op kousenvoeten naar de hoge suitedeuren en opent die. In de voormalige eetkamer ensuite ziet ze De Graaff dromerig op de rand van haar bed zitten. De witte vitrages zijn opengeschoven: zij telt de bladeren van de bomen.

We bestijgen de marmeren trap. De Elderschans werd in 1885 gebouwd op een zeventiende eeuwse verschansing in opdracht van de toenmalige burgemeester van Aardenburg. Hij liet het bouwen in een neorenaissancistische stijl. Toen de huidige eigenaar in de jaren negentig het kasteeltje kocht, verkeerde het in slechte staat. Er wordt nog altijd aan gewerkt, maar als er huurders zijn is het stil en opgeruimd. Het deurtje halverwege de trap krijgt Haest niet open. De luxe badkamers zijn recent aangepakt. In de toekomst krijgt het kasteel zijn oorspronkelijke indeling weer terug. Dan wordt er weer gezeten in de salon.

We staan boven in een grote lichte hal met een klassiek uitzicht door drie hoge ramen op de binnentuin. We dalen neer op harde teakhouten stoelen. Met keurig rechte rug bewonderen we onze eerbiedwaardige verblijfplaats. In het prachtige licht zien we plots de knappe tuinman.

In de keuken hoeven we niet al te zwaar werk te verrichten: 't is niet zo groot, maar wel lekker luxe en mooi en eenvoudig verbouwd. De deuren naar buiten staan open. We betreden een voornaam dakterras. Leunend op de bakstenen balustrade kijken we tevreden over ons domein. De Graaff gaat zitten aan de buitentafel, ze krijgt zin om zich ziek te eten aan chocoladetruffels. Haest trekt de koelkast open. Leeg. We gaan zo naar het vestigingstadje Aardenburg of beter nog naar Brugge, eenentwintig kilometer verderop.

MAN MET WAAKHONDEN

De eet- en woonkamer liggen in één ruimte met overal mooie lage ramen. Er staan grote houten tafels met eenvoudige stoelen. In een kasteel willen wij natuurlijk wel eten van borden met een gouden randje. Dat gaat niet door. Duralex glazen en een stapel standaard witte borden staan in een oude kast. De woonkamer is in verhouding klein, maar de lederen bankstellen zitten perfect en het balkonnetje heeft een smeedijzeren hek met krullen. Haest ontcijfert een vergeeld krantenbericht dat aan de wand hangt. Begin vorige eeuw waarde in deze streek een `zigeunerkoning' rond. De plaatselijke bevolking had grote angst dat deze koning bezit zou nemen van het kasteel. Aardenburger Van Meeren werd daarom benoemd tot kasteelheer. Op de foto staat een kromme man met witte baard en stok, naast hem twee waakhonden.

Vanaf de bank zien we de open trap naar zolder, tocht wordt geweerd door glas. De zolder is prachtig opgeknapt en heeft een warme sfeer. Al het houtwerk zit stevig in de lak. Kleine simpele slaapkamertjes met dakraampjes liggen om een grote open ruimte waar de imposante donkere balkenconstructie goed zichtbaar is.

Eerst is het tijd voor chocola. Op naar België. We ruiken vers gemaaid gras en sluiten het witte hek achter ons. In het voormalige poortwachtershuis zitten tientallen honden op school. Dat had van ons heus niet gehoeven, ook zonder hen voelen we ons nergens veiliger dan in dit kasteel. We kunnen niet wachten om terug te keren. En dat doen we dan gewoon over de rechte oprijlaan die we op de heenweg uit valse bescheidenheid voorbij waren gereden.

De Elderschans,

Herendreef 61, Aardenburg

Info/reserveren:

Eurorelais 040-2110101,

www.eurorelais.com

24 personen/11 slaapkamers

Huurprijs: weekend vanaf 1525

euro/midweek vanaf 1230 euro