Hadden we nog maar het `onbehagen van de vrouw' 1

Christien Brinkgreve en Egbert te Velde beginnen hun artikel over vrouwenemancipatie bij de zoogdieren, tot de wereld na 1970, waarin voor vrouwen het leven fundamenteel veranderd is. Inderdaad, tot zover klopt het. De harde waarheid is dat er in de politiek dankbaar gebruik is gemaakt van deze ideeën en idealen. Er is geen enkele vrijheid voor in plaats gekomen, het is een dure plicht geworden zelf voor alles te moeten zorgen. Emancipatie is de vuilnisbak buiten zetten. Het is niet in de knel gekomen door ,,botsende ambities tussen werk en moederschap''; er was geen keuze. Het zou zoveel beter worden als man en vrouw samen voor het inkomen zouden zorgen. Samen kinderen krijgen en opvoeden, het staat mij nog helder voor de geest.

Nu is de AWW afgeschaft, geen inkomen voor vrouwen, geboren na 1950, bij het overlijden van hun partner. Zelf voor het pensioen zorgen, allemaal politieke besluiten die elke vrijheid de nek om hebben gedraaid. Hadden we nog maar ,,het onbehagen van de vrouw'' waarmee Joke Smit de emancipatie startte. Dat ging om gevoelens, die nu een luxeprobleem zijn.