`Beste boekenweek ooit'

De Nacht van het Vaderlandse Vers was gisteravond het laatste openbare festijn van ,,de beste Boekenweek ever.''

Erg nachtelijk is de Nacht van het Vaderlandse Vers, in de Amstelkerk in Amsterdam, niet geworden. Het was nog maar net half elf, toen er luidkeels en sonoor werd meegezongen met het laatste lied: Mijn Nederland, beter bekend van de beginregel ,,Waar de blanke top der duinen...'', en een onzichtbaar iemand zelfs achter het kerkorgel kroop om de galm nog mooier te maken. En helemaal vol was het evenmin; bij voorbaat waren alle 234 stoelen gereserveerd, maar er bleven er gisteravond toch nog enkele tientallen leeg – wellicht veroorzaakt door de gratis toegang.

Met die weinig massale opkomst vormde de meezingavond een uitzondering op de grote getallen, die deze Boekenweek kenmerkt.

,,Dit is de beste Boekenweek ever,'' zei directeur Henk Kraima van de organiserende CPNB na afloop. Niet alleen omdat het in 750.000 exemplaren verspreide Boekenweekgeschenk van Jan Wolkers al een paar dagen geleden in sommige winkels uitverkocht was, maar ook vanwege de omzetten in andere boeken. ,,Meestal gaan mensen naar de winkel om een bepaald boek te kopen en krijgen daar het geschenk bij'', aldus Kraima. ,,Maar nu kwamen heel wat mensen puur op het boekje van Wolkers af, en keken pas in de winkel welk boek ze zouden kopen om dat te krijgen.''

Elke bezoeker in de Amstelkerk kreeg gisteravond een exemplaar cadeau van de baksteendikke bloemlezing Bij het kampvuur van Jacques Klöters, waarin alle teksten van de avond konden worden nageslagen. ,,We zingen nu coupletten die u nog nooit hebt gezongen, hè?'' zei de in massazang gespecialiseerde koorleider Geert van Tijn dan ook. Maar liefst twintig vaderlandse liederen konden zodoende tekstvast door iedereen worden meegezongen, inclusief de taalcuriosa in nummers als Vier weverkens (,,schiet spoele sjerrebekke, spoelsa, djikke dakke, kerrekoltjes, klitsklets!'') en Daar kwam ene boer uit Zwitserland (,,laberdi, laberda, laberdonia''). Op uitnodiging van Van Tijn verscheen de CPNB-directeur zelf op het podium om, ietwat onvast, de soloregels van de aanstaande minnaar in Drie schuintamboers te zingen: ,,Zeg meisjelief, mag ik met jou verkeren?''

Even schoorvoetend klonken de vijf kleine voetballertjes, die in het begin van de avond onder leiding van gangmaker Jos Zandvloet (ex-Dogtroep) het Wilhelmus instudeerden. Onzeker en ongelijk werkten ze zich door het zesde couplet, dat in hun ogen vol onbegrijpelijke taal moet staan. En zelf had Zandvliet, die het kinderkoortje op de banjo begeleidde, naar zijn zeggen last van ,,de rare maatwisselingen'' in ons volkslied. Het openbare lesje was dan ook aanzienlijk eerder afgelopen dan in het programma stond vermeld. Met als gevolg dat ook de rest van de avond sneller voorbijging dan de bedoeling was, en het geplande middernachtelijk uur bij lange na niet werd gehaald.

De Nacht van het Vaderlandse Vers was het laatste openbare festijn in de reeks congressen, publieksinterviews en andere manifestaties, die de afgelopen tien dagen in het kader van de Boekenweek werden gehouden. Vanavond houdt Geert Mak in een Haagse boekwinkel een afrondende beschouwing, maar die bijeenkomst is besloten. Nadat dit jaar de vaderlandse geschiedenis het veelomvattende thema was, is voor volgend jaar ,,een kleiner thema'' gekozen. Maar wat dat is, wil Kraima nog niet zeggen.