The Proov

In de vroege jaren tachtig rapten alle Nederlandse rappers in het Engels, tegenwoordig lijkt dat de snelste weg naar de vergetelheid. En dat terwijl Nederland voor wie het weten wil een zeer bloeiende gemeenschap heeft met Engelstalige rappers.

Veteranen als E-Life, Cane en M.O.D. en nieuwere talenten als Unorthadox, Pete Philly en Probz, zijn allen boeiende rappers die zich niet aan een klein taalgebied laten ketenen. In deze wat aan het zicht onttrokken scene, vervult The Proov de rol van de lokale Native Tongues-afdeling, de roemruchte beweging die eind jaren tachtig ontstond rond rapgroepen De La Soul en A Tribe Called Quest.

The Proov maakt ontspannen, opgewekte rapmuziek, waarin seks bijvoorbeeld zowaar gekoppeld wordt aan liefde. Rappers Gumshoe en CeeMajor hebben beiden een aangename, rustige rapstijl, die eerder warm is dan confronterend. Ze kraken wel kritische noten, maar hoeven daar hun stem niet voor te verheffen. Muzikaal is dit tweede album avontuurlijker dan de eerste, met naast jazzy samples ook vet aangezette electro, een scheurende digitale baslijn en de bewuste chaos van haperende ritmes en flarden van akkoorden. Tegelijk zijn er nauwelijks hiphopalbums uit Nederland die zo als een eenheid klinken. Makkelijk in het oor liggende hiphop die geen moment gemakzuchtig wordt.

The Proov, Battle Mode (Improovment/V2)