Sneeuw (3)

`Het is tijd'', zegt mama. ,,Je moet nu echt gaan slapen.''

,,Nog een verhaaltje?'' vraagt Rintje. Hij houdt zijn kop scheef en kijkt heel lief.

,,Nog een kusje zal je bedoelen'', zegt mama. Ze aait Rintje over zijn kop en doet het licht uit. ,,Slaap lekker.''

Rintje is nog helemaal niet moe. Als zijn ogen aan het donker wennen begint hij van alles in de kamer te zien. De kast met al zijn speelgoed. De lamp aan het plafond.

Als er een auto voorbijrijdt wordt alles in zijn kamer om beurten even in het licht gezet. Dan kan hij goed het patroon met de botjes zien, op het gordijn. Hij telt ze een voor een.

Hij moet denken aan de sneeuwhond.

Stel je voor dat hij niet gesmolten is, maar echt is gaan leven. Dat kan natuurlijk niet, zoiets zie je alleen in sprookjes.

Maar wat is dat voor een gek geluid. Het lijkt op een soort gehuil. Het is de wind die waait om het huis. Opeens slaan de ramen open en wordt er sneeuw naarbinnen geblazen.

Gek, denkt Rintje. De sneeuw was toch gesmolten?

Op de vloer van de slaapkamer groeit een bergje sneeuw. Rintje snuffelt er eens aan. Het wordt een grote sneeuwbal. Rintje vindt het maar eng en kruipt snel achter de kast. Vandaar kijkt hij heel stil naar die groeiende bal.

De sneeuwbal krijgt poten en een kop.... het is de sneeuwhond! ,,Ik ruik een heel stout hondje!'' gromt de sneeuwhond. ,,Dat ga ik eens lekker opeten!''

Bliksemsnel glipt Rintje door de slaapkamerdeur de gang in, naar de zitkamer.

,,Mama!'' roept hij. Maar het is donker in de zitkamer. Opeens waait ook hier een raam open. En weer waait er sneeuw naar binnen, die op de vloer blijft liggen, en die langzaam begint te groeien tot een sneeuwbal...tot een sneeuwhond...tot een hele grote SNEEUWHOND!

,,Ruik ik een lekker mals hondje?'' hoort Rintje. Zijn hart klopt in zijn keel.

Waar is mama toch? Rintje rent naar haar slaapkamer. Maar ook daar is het donker.

BAM! Ook hier waait een raam open, en er komt een vlaag sneeuw naar binnen. Voor Rintje het weet torent er weer zo'n grote sneeuwhond boven hem uit.

,,Mmmm wat een lekker hondje!'' bromt de sneeuwhond, maar Rintje zet het op een lopen.

,,Mama, mama waar ben je!'' schreeuwt hij. ,,Help!'' Hij voelt een ijskoude klauw op zijn kop.....

,,Rintje, Rintje jongen hier ben ik.'' Dat is mama's stem. ,,Stil maar, je hebt gedroomd!''

Nu ziet hij mama, ze heeft het licht aangedaan en buigt zich over zijn mand. ,,Je had een nachtmerrie!''

,,Maar er was een monster'', zegt Rintje. ,,Een sneeuwhond die me wilde opeten!''

,,Het was niet echt'', zegt mama. ,,Het was alleen maar een droom. Hier, neem maar een slokje water!''

,,Blijf je bij me?'' vraagt Rintje.

,,Ja hoor'', zegt mama. En ze aait net zo lang over Rintjes kop tot hij rustig slaapt.

EINDE

Meer over Rintje op www.rintje.nl