Woningtaxatie lukt niet zonder fouten 2

In het hoofdartikel over de WOZ concentreert u zich op de ongelukkige uitvoering van de taxaties. U stelt daarbij dat de WOZ een belangrijke inkomstenbron is voor de gemeente. Hierbij passen evenwel twee kanttekeningen. Ten eerste is niet de WOZ-taxatie, maar de daarop gebaseerde onroerendezaakbelasting de werkelijke inkomstenbron. De taxaties van het onroerend goed zijn daarbij uitsluitend een instrument om de belastingdruk te verdelen over de inwoners (bewoner en/of eigenaar).

In plaats daarvan had als criterium ook het aantal gezinsleden of belastbaar inkomen gebruikt kunnen worden. Het probleem met de WOZ is dat taxaties altijd lastig zijn, de waarde fluctueert zeer sterk en je weet pas echt wat iets waard is, op het moment dat het wordt verkocht. Tot die tijd blijft het ook `papieren' rijkdom. Een minder variabele en discutabele graadmeter zou wat dat betreft de voorkeur genieten. Bijvoorbeeld grondoppervlak, ruimte is immers schaars in Nederland.

De tweede kanttekening is dat het probleem vaak niet alleen de taxatie is, maar ook de resulterende OZB. Gemeenten blijken uitermate willekeurig om te gaan met het tarief per 2.268 euro waarde. De waardestijging wordt vaak maar ten dele verdisconteerd in het tarief, bovendien komen grote verschillen tussen buurgemeenten voor. Verhuizen is helaas niet altijd een optie.