Woningtaxatie lukt niet zonder fouten 1

Met verbazing las ik het artikel `Het nieuwe Oranjegevoel' (NRC Handelsblad, 12 maart) over het proces van de WOZ-herwaardering. Dat artikel werd overtroffen door het hoofdredactioneel commentaar in de krant van 14 maart, waarin het lijkt of u een hetze tegen de gemeenten wilt beginnen. Wat mij verwondert, is dat u geen reactie van de zijde van de gemeenten of van de Waarderingskamer vraagt, maar ongenuanceerd meedoet aan verhalen over `uitwassen'.

Waarop is deze gedachte gebaseerd? Op groepen huiseigenaren in twee gemeenten? Zo wordt in het commentaar de gemeente Nieuwegein genoemd. De groep die zo prominent naar voren wordt gebracht, bestaat uit twee mensen. Voorts geeft u aan dat het bevreemdend is dat een verkeerde taxatie alleen met reclamatie is aan te pakken. Het is echter een normaal bestuursrechtelijk principe dat op een beschikking een termijn wordt gegeven om bezwaar hiertegen in te dienen.

Wat de gemeenten blijkbaar niet goed over het voetlicht krijgen bij de burgers, is dat de taxatie van duizenden woningen en bedrijfspanden uiteraard gepaard gaat met fouten en dat bezwaar daartegen maken heel legitiem is. Daarnaast denken ook heel veel burgers nog dat de hogere waardering gepaard gaat met hogere lasten, maar dat is niet het geval. In de meeste gemeenten dalen de tarieven gewoon met het gemiddelde stijgingspercentage. Ik kan me voorstellen dat u schrijft dat de gemeenten hierover veel beter moeten communiceren. U schrijft echter dat de uitvoering aantoonbaar beter kan zonder daar valide argumenten voor te hebben. Daar maak ik bezwaar tegen. Blijkbaar kan dat in NRC Handelsblad ook alleen door reclamatie.