Nieuwe hyprocriete regels voor zelfdoding

Een reactie naar aanleiding van het artikel `Nieuwe eisen voor arts bij euthanasie' in NRC Handelsblad van 9 maart. De ondoorzichtigheid en de vaagheid van de huidige wetgeving omtrent euthanasie en levensbeëindiging, zowel in België als Nederland, maken het praktisch onmogelijk om zorgvuldigheidseisen op te stellen.

De voorwaarden voor het toepassen van actieve euthanasie blijven immers bijzonder onduidelijk en subjectief: wat betekent ondraaglijk lijden, wanneer is het leven uitzichtloos en hoe rationeel kan een mens kiezen voor zijn of haar eigen dood? Uiteindelijk blijft nog enkel het zogenaamd weloverwogen en vrijwillig verzoek van de patiënt om te sterven over als enig duidelijk te bepalen criterium.

Artsen stellen zich oprecht vragen over de toepasbaarheid van een euthanasiewet, maar niemand durft zijn nek uit te steken en de afschaffing ervan te eisen. Als antwoord hierop stelt de KNMG nog meer regels en aanbevelingen voor. Vooral de bepalingen over zelfdoding lijken mij nogal vrij hypocriet: je mag mensen informeren hoe ze zichzelf kunnen doden en moreel ondersteunen. Maar als je de betrokkene een handje helpt, wordt het plotseling moord. Als een samenleving het nodig vindt om mensen de kans te geven zichzelf te doden, beschouw dit dan als een niet-medische handeling.

De artsen worden ontlast van ontelbare dilemma's, terwijl de persoon zich niet meer hoeft te verantwoorden voor zijn keuze: hij of zij kan dan immers de bewuste pillen of het drankje bij de apotheek halen zonder verdere pottenkijkers.