Hoe is uw dekking eigenlijk?

Wat is de belofte van uw zorgverzekeraar waard als hij morgen omvalt?

Niets.

De chronisch zieke zal moeten hopen dat De Nederlandsche Bank een elegante regeling treft, maar garanties zijn er niet. En de kans is klein dat gedupeerde patiënten hun declaraties aan het Amsterdamse Frederiksplein mogen inleveren.

In 2001 beschikten alle Nederlandse zorgverzekeraars over voldoende financiële weerbaarheid, maar in 2003 blijkt een dikke 10 procent van de zorgverzekeraars in de gevarenzone te zijn beland. De Nederlandsche Bank (DNB) maakte gisteren in haar kwartaalbericht bekend dat 4 van de 39 in Nederland actieve zorgverzekeraars meer verplichtingen dan bezittingen hebben. De centrale bank houdt de verzekeraars met te lage dekking ,,nauwlettend in de gaten''.

Wie dat zijn, mag DNB niet zeggen. De geheimhoudingsplicht is begrijpelijk voor een bankinstelling: het staat of valt met vertrouwen. Bij twijfel kan een run op de bank al snel het voortbestaan bedreigen. Voor zulke crises bestaat een opvangregeling. Maar bij zorgverzekeraars bestaat die niet, dus consumenten lopen extra risico.

En de risico's nemen al zo snel toe in deze sector. Aan de vooravond van een nieuw zorgverzekeringsstelsel verhardt de concurrentie. Zie de agressieve reclames over wie de laagste premies heeft. Geven de verzekeraars niet te veel geld uit? Ondanks een gemiddelde jaarlijkse premiestijging van 10 procent in de afgelopen vier jaar neemt het aantal zwakke broeders toe.

Bovendien maakt een golf nieuwe concurrenten zich om op de markt te betreden. Vanaf volgend jaar komt er één verplichte standaardverzekering waarbij alle ziekenfondsen omgevormd zullen worden tot particuliere zorgverzekeraars. Er bestaat volgens DNB nog onduidelijkheid over de financiële eisen die aan de nieuwe toetreders worden gesteld.

Ook qua toezicht gaapt er een groot grijs gebied in de zorgverzekeringsindustrie. ZAIO komt er aan, de CTZ/Zorgautoriteit in oprichting. Maar de taakverdeling tussen deze nieuwe toezichthouder en DNB is volgens de laatste ,,in het nieuwe stelsel nog niet uitgekristalliseerd''. En de Autoriteit Financiële Markten, die toch de belangen van de consument bewaakt, verwijst bij zorgverzekeraars door naar het loket van de centrale bank.

Toezichthouders met afstemmingsproblemen, dat is bloedlink in een crisis. Wie een nieuwe zorgverzekeraar wil kiezen kan het beste voortaan niet alleen naar de dekking van de polis informeren, maar ook naar die van de verzekeraar zelf.