Esther Apituley

Helden op de altviool zijn schaars. Met de Amerikaanse Paul Neubauer en de Russische Yoeri Bashmet houdt het op. Heldinnen op de altviool komen vaker voor: de Japanse Nobuko Imai, de Duitse Tabea Zimmermann, de Amerikaanse Kim Kashkashian.

Dan zijn er de overlopers, zoals Pinchas Zukerman, Maxim Vengerov en Isabelle van Keulen die met achteloos dédain hun viool soms even verruilen voor de altviool, het zwaarmoedige zusje van de viool. Het omgekeerde is ondenkbaar, de ware altviolist heeft zijn ziel verpand aan de diepe, warme en sonore klank van de altviool. Zo'n altviolist is de Amsterdamse Esther Apituley, zó verbonden haar instrument, dat er ,,een zaag nodig zou zijn om ons te scheiden''. Violent Viola, haar eerste solo-cd, is een pleidooi voor de lyrische kwaliteiten van de altviool. Oerkracht, passie en melancholie zetten de zwoele toon.

Met zangerige toewijding en een aangename, natuurlijke muzikaliteit vertolkt Apituley de mooiste stukken uit het schaarse repertoire voor altviool, zoals de ongenaakbare Solo sonate op. 25 nr. 1 van Hindemith, en de weemoedige maar virtuoze Elegie van Vieuxtemps. Goedmoedig drijft ze de spot met violisten in bewerkingen voor altviool van o.a. Ravels Kaddish en Stravinsky's Chanson Russe, vioolrepertoire dat op de altviool meer muzikale diepgang krijgt. Met haar The Amsterdam Viola Quartet strijkt ze nieuw leven in oud-Engelse `songs' van John Dowland, en met haar eigen compositie Pizzicato knipoogt ze uitdagend naar iedereen die durft te twijfelen aan het eigentijdse potentieel van haar instrument.

Violent Viola. Bestellen via www.apituley.nl