`Een verstandige investering van geld levert per saldo geld op'

In elk geval kan dit kabinet straks een Handig Boekje voor Alle Gelegenheden opleveren, een naslagwerkje met Zinnen die Overal van Toepassing zijn, een Instant-Toaster, een Automatische Clichégenerator. Het boekje zal vooral van de hand van Balkenende zijn, dus dikker dan twaalf bladzijden, inclusief voorwerk en index, wordt het niet.

Helemaal naar Jeruzalem reisde Balkenende om daar te vertellen dat de behulpzaamheid van Nederlanders bij het exporteren van joden ,,een pikzwart hoofdstuk'' is geweest. Noteer: pikzwart hoofdstuk, een graadje erger dan zwart hoofdstuk. Noteer: zwart hoofdstuk, soms het brandstichten in moskeeën en pittoreske kerkgebouwen, dan weer de tsunami, een graadje erger dan Zo Gaan We Niet Met Elkaar Om.

Balkenende, voor al uw medeleven. Drie zinnen, eindeloze mogelijkheden.

Naast de hoeveelheid platitudes die de vigerende regering produceert lijkt de Onwaarschijnlijk Blonde Wilders, zoals een Amerikaanse krant hem noemde, een wonder van gevarieerdheid. Elk rechts, half-rechts of kwart-rechts stokpaardje wordt door hem van stal gehaald. De verbaal schrale makkers van Balkenende hebben de grootste moeite hem de pas af te snijden.

Hun daden en voornemens zijn als hun woorden: plat, mechanisch en plomp.

De muze kust zelden de kruin van politici, maar dit is een kabinet van dansers op betonnen klompen.

Terwijl Balkenende in Jeruzalem uitlegt dat de Nederlander in de Tweede Wereldoorlog laf was, bewijst zijn achtergebleven ploegje dat de lafheid nooit is weggeweest.

`Verdonk is het zat dat haar beleid soms in een kwaad daglicht wordt gesteld', meldt de krant. Dus wil Rita Verdonk gegevens openbaar maken over asielzoekers die tegen haar soldateske lijn indruisen. Dat is geen beleid, dat is laffe kinderachtigheid. Het spelletje van iemand die gelijk wil krijgen. Nietes-welles. Het dreinen van een juffrouw die geen kritiek kan velen.

,,Hulporganisaties mogen geen subsidiegeld geven aan een actie voor asielzoekers, omdat ze daarmee het kabinetsbeleid doorkruisen.'' Aldus minister Agnes van Ardenne van Ontwikkelingssamenwerking in een brief aan organisaties die het project 26000 Gezichten ondersteunen, korte tv-films waarin uitgeprocedeerde asielzoekers worden geportretteerd. De tv-actie is ,,onverenigbaar met mijn beleid'', schrijft Van Ardenne in de brief, blijkbaar in een stuip van solidariteit met kameraad Verdonk.

Jij en je militante zuster moeten behoorlijk in paniek zijn geraakt, Agnes.

Moe van de kritiek en moe van de democratie.

Dames die hun zin niet krijgen zijn prompt geen dames meer.

Je `beleid' is de platheid zelve, Agnes. Ontwikkelingsgeld moet geld opleveren, over en sluiten. Maar je subsidiestop voor filmers die de aan Rita beloofde prooi in een sympathiek zonnetje zetten heeft niets met beleid te maken. Het is drillen en gehoorzaamheid eisen aan de overheid. Als iedere ontvanger van subsidie in Nederland het kabinetsbeleid zou moeten bezingen, staan ons kakofonische tijden te wachten.

Voer voor Jeruzalem.

Rita, Agnes en de Onwaarschijnlijk Blonde Geert, in het hoeveelste pikzwarte hoofdstuk zijn we beland?