Busdriver

Is het voor de minder gevorderde luisteraar meestal al een opgave om de teksten van de gemiddelde rapper te ontcijferen, bij Busdriver is het regelmatig hogere wiskunde. De rapper uit Los Angeles mitrailleert zijn hersenspinsels vaak zonder hoorbare adempauze de microfoon in, alsof hij bang is om ze kwijt te raken als hij ze niet direct uitspreekt.

Daarbij rapt Busdriver ook niet, zoals veel van zijn collega's, op makkelijk in het gehoor liggende beats met een monotoon voortdenderende groove, maar op meer bescheiden ritmes die in hun diversiteit slechts hun chaotische vernieuwingsdrang gemeen hebben. Rommelige drum 'n bass, carnavalsmuziek, stoffige breakbeats met jazzy trompetjes, werkelijk alles komt voorbij, behalve de logge, schaars aangeklede loops die het genre zo vaak domineren. Binnen de nummers wordt steeds weer gevarieerd, zowel in de muziek als in de rapstijl, ook iets wat binnen de hedendaagse hiphop niet bepaald gemeengoed is. Ergens horen we een messcherpe popparodie over een artiest die pas na zijn dood goed verkoopt en zelfs filmrollen krijgt, en Busdriver's rapstijl is bij vlagen geniaal, zo volgestouwd als hij is met allerhande rijmvarianten en metaforen. Maar de luisteraar moet zelf wel veel moeite doen om er ook nog wat van mee te krijgen.

Busdriver, Fear Of A Black Tangent(Big Dada/PIAS)