Slappe argumenten tegen de wetswijziging orgaandonatie 2

Het is ongetwijfeld uit puur idealisme, dat de politiek een poging heeft aangewend tot wettelijke regeling van verplichte orgaandonatie behoudens uitdrukkelijk bezwaar. Maar daarbij werd toch niet realistisch genoeg rekening gehouden met de menselijke natuur. Het spreekt vanzelf, dat men Belgen er niet toe kan verplichten hun organen af te staan aan `Hollanders', omdat ze daarmee hun noordelijke erfvijand zouden versterken.

Tussen Nederlanders van boven en beneden de rivieren is orgaanuitwisseling ook niet evident. Wat anders is het bijvoorbeeld tussen echte Amsterdammers die dezelfde religieuze en politieke overtuiging hebben. Het zou voor velen een stuk gemakkelijker zijn tot orgaandonatie te besluiten als ze de doelgroep konden beperken tot joden, protestanten, pacifisten, ajaxiden en noem maar op. Er komen dan op basis van vrijwilligheid per saldo meer organen beschikbaar. Maar het wordt natuurlijk wel een hele uitzoekerij met al die joodse, christelijke, islamitische en humanistische ingewanden; dat is weer een nadeel. In elk geval zou een wettelijke plicht tot orgaandonatie zonder aanzien des persoons wegens strijdigheid met de menselijke natuur eo ipso ongeldig zijn. De politiek is dus gewaarschuwd: ik zal mijn goede hart nóóit afstaan aan een blaaskaak!