Kostas Kenteris praat en lacht - en verdwijnt niet

De Griekse sprinter Kostas Kenteris (31) leeft tussen hoop en vrees. Volgende week hoort hij of hij wordt gestraft voor zijn absentie bij een dopingcontrole tijdens de Spelen. ,,Pas na de uitspraak wil ik over stoppen nadenken.''

De herkenning leidt tot een opwindend gevoel. Maandenlang nauwelijks iets van hem vernomen, maandenlang niets van hem gezien. Maar dáár staat dan de atleet die bij out of competition-controles jarenlang onvindbaar was voor dopingcontroleurs. Gewoon, tussen atleten die op een doordeweekse dag in een Atheense hal aan het trainen zijn. De persoon in kwestie, met zijn hoge haarinplant en priemende bruine ogen, is ontegenzeglijk Kostas Kenteris, tijdens de Olympische Spelen van vorig jaar in Athene 's wereld meest besproken sporter. Hij is druk bezig met rek- en strekoefeningen.

De zoektocht naar de belaste Griekse sprinter bleek deze week voor een gewone sterveling minder gecompliceerd dan voorheen voor dopingvorsers. Sterker, binnen een dag was het gepiept. Een cynicus zou kunnen zeggen: was dat in de jaren voor de Spelen ook maar zo makkelijk geweest.

In die periode verliet Kenteris zo vaak en zo plotseling de door hem opgegeven trainingslocaties, dat de verdachtmakingen over doping steeds luider klonken. De `verdwijntrucs' van de Europees, olympisch en wereldkampioen op de 200 meter leidde in 2003 zelfs tot een laatste waarschuwing van de internationale atletiekfederatie (IAAF), omdat Kenteris en zijn trainingsmaat Katerina Thanou onaangekondigd van Kreta naar Qatar waren vertrokken. Toeval of niet, maar zij hadden destijds amper hun hielen gelicht of er meldde zich een dopingcontroleur.

Inmiddels is de voorlopig geschorste Kenteris in afwachting van de uitspraak in zijn spraakmakende dopingzaak rond de Spelen in Athene. Die wordt volgende week verwacht. In werkelijkheid is hij overigens niet op doping betrapt, maar staat zijn absentie bij een verrassingscontrole in het olympisch dorp reglementair gelijk aan een positieve uitslag. Datzelfde geldt voor Thanou.

De man die daags voor de Spelen in eigen land voor wereldnieuws zorgde door zijn afwezigheid bij de dopingcontrole toe te schrijven aan een (vermeend?) motorongeluk, traint op sportcomplex Agios Kosmas, gelegen aan de kust. De hal en de baan waar Kenteris, met uitzondering van de zondag, twee keer per dag traint, deden tijdens de Spelen dienst als trainingsaccommodaties. Een olympisch logo buiten op de hal herinnert aan die voor Kenteris dramatische weken. Hij trok zich terug van de Spelen en kon evenmin de olympische vlam onsteken, een eervolle handeling waarvoor hij zelfs al had geoefend.

Na de breuk met zijn omstreden trainer Christos Tzekos heeft Kenteris zich aangesloten bij de trainingsgroep van Giorgios Panagiotopoulos, die tijdens de Spelen faam verwierf dankzij de gouden medaille op de 400 meter horden van zijn pupil Fania Halkia.

Panagiotopoulos wenst zich niet te profileren als `de trainer van Kenteris'. ,,Nee, nee, dat ben ik niet, want mijn groep is groot genoeg. Kostas mag meetrainen wanneer hij wil. Zie het als een vriendendienst. Hij is ook tot niets verplicht; als hij wil trainen is hij welkom'', aldus de man, die als atleet eveneens de 200 meter liep.

Een training van Kenteris bekijken? Voor Panagiotopoulos geen probleem. ,,Je zult zien hoe snel hij nog is'', voorspelt de trainer. ,,Hij loopt de 100 meter in tien seconden en dat doet in mijn groep niemand hem na. Kostas verkeert nog in topvorm, geloof me.'' Of Panagiotopoulos gelijk heeft kan met het oog niet worden vastgesteld. Elke keer als een 100 meter van Kenteris wordt geklokt, verschijnt er een lach op het gezicht van de trainer. Een bevestiging over tien seconden wil hij evenwel niet geven. Maar de races van Kenteris ogen goed en vooral snel, zo veel is zeker.

Maar ach, hoe waardevol is een tijd voor een atleet, die naar verwachting een straf van enige jaren boven het hoofd hangt? Voor Kenteris heel belangrijk, omdat hij in geval van vrijspraak komende zomer wil deelnemen aan de WK in Helsinki. En zo lang de sprinter ongewis is over zijn straf, traint hij hard en gedisciplineerd. Het begrip `meetrainen' van Panagiotopoulos is dus wel erg relatief voor iemand die twaalf keer per week op topniveau oefent.

In de trainingshal maakt Kenteris een relaxte indruk. Hij lijkt in het geheel niet op de persoon die tijdens de Spelen na zijn ontslag uit het ziekenhuis, waar hij wegens het motorongeluk enige dagen verbleef, als opgejaagd wild door mediavertegenwoordigers werd achtervolgd. Hij praat, lacht, geeft schouderklopjes en heeft voor alle recreanten die hem aanschieten een woordje klaar. Zijn training neemt bijna twee uur in beslag en bestaat uit het bij herhaling lopen van de 100 meter, afgewisseld met rek- en strekoefeningen op een felgele handdoek met een afbeelding van de mascotte van de Olympisch Spelen.

Het is tijd om te vertrekken én om Kenteris aan te schieten. Of hij wil praten? ,,Nee, ik geef geen interviews zo lang er geen uitspraak is'', zegt hij op een even vriendelijke als besliste toon.

En een social talk? ,,Geen probleem, loop maar mee naar de parkeerplaats. Trouwens, het is geen onwil, want ik zie mezelf als een goed persoon, die de pers altijd te woord wil staan.''

Bij zijn grote, zwarte BMW aangekomen, wacht Kenteris met instappen.

Hoe gaat het?

Kenteris: ,,Goed, gegeven de omstandigheden. Het is een spannende tijd, omdat de Griekse atletiekfederatie volgende week met de uitspraak komt.''

Hoezeer vrees je die?

,,Ik kan weinig anders dan hopen dat het goed komt.''

Stop je in geval van een langdurige straf?

,,Ik weet het werkelijk niet. Pas na de uitspraak wil ik daarover gaan nadenken.''

Hoe kun je je motiveren voor de training?

,,Dankzij mijn omgeving; ik krijg veel steun van vrienden. En ik hoop dit jaar mee te doen aan de WK in Helsinki. Wil ik daar goed voor de dag komen, dan zal er hard getraind moeten worden.''

En dan stopt het gesprekje, omdat een grote man hem begroet met een flinke klap op de schouder. Als hij merkt dat de gesprekspartner een verslaggever is, zegt hij op gebiedende toon: ,,Schrijf op: `Kenteris is de beste van de wereld en blijft de beste van de wereld.' Heb je dat? En nooit vergeten, hè.'' Waarna hij in een bulderend gelach uitbarst.

Kenteris tovert een brede grijns op zijn gezicht, maar beschouwt het gesprek als beëindigd. Hij schudt de hand, verontschuldigt zich nogmaals, stapt in en rijdt weg. Ook dat doet hij met hoge snelheid.