Gekozen

Meteen nadat ik gisteren het grote nieuws had gehoord, ging ik uit het raam van mijn huis hangen en schreeuwde naar de mensen op straat: ,,Hij komt 'r! Hij komt 'r!''

Sommigen keken meewarig omhoog, anderen die mij wat beter kenden, repten zich haastig voort.

,,Luister nou'', riep ik bijna wanhopig, ,,hij komt er écht.''

,,De messias zul je bedoelen'', riep een dakloze spottend.

,,Nee, de gekozen burgemeester'', riep ik terug, en opnieuw voelde ik die golf van euforie naar mijn hoofd stijgen die me elke keer weer bevangt als ik minister De Graaf triomfantelijk hoor zeggen: ,,Eén ding is zeker: hij komt 'r.''

Er begonnen zich wat mensen onder mijn raam te verzamelen. Vreemd genoeg waren het nogal nette mensen. Ze schreeuwden niet terug, maar keken me alleen verbaasd aan.

,,Hoezo bestuurlijke vernieuwing?'' zei een van hen. ,,Wat maakt het netto nou allemaal uit? Vroeger werden er af en toe in het achterkamertje incompetente burgemeesters benoemd. In plaats daarvan zullen er voortaan in de voorkamer af en toe corrupte patjepeeërs worden gekozen.''

,,Welnee'', zei ik, ,,vanaf nu wordt alles anders in Nederland. Het bestuur komt dichter bij de burger te staan, dat hebben we toch allemaal gewild? Denk aan de zogenaamde revolte der burgers van 2002, toen zeventien procent van de kiezers op Fortuyn stemde.''

,,Dat betekende dat 83 procent van de kiezers niet op hem stemde'', zei een gebrilde meneer van een jaar of vijftig. ,,Ik hoorde tot die 83 procent, waarom wordt er niet naar hun geluisterd?''

,,En dacht je nou echt dat die zeventien procent op Fortuyn stemde vanwege de gekozen burgemeester?'' hoonde een andere man. ,,Welnee, het ging ze alleen om de buitenlanders.''

Ik begon bezwerende gebaren te maken. ,,Mensen wat zijn jullie toch ondankbaar'', riep ik vertwijfeld uit. ,,Is Pim dan echt voor niks gestorven? Pim is dood en Thom voert alsnog zijn wil uit, zó moet je het zien. De macht aan de burgers! Leve Pim, leve Thom!''

,,Stil!'' zei iemand.

Het was een kleine vrouw met een oud, gerimpeld gezicht. Ze liep naar het midden van de groep en keek met een strenge blik omhoog. ,,Ik heb laatst een uitzending van Nova gezien'', zei ze. ,,Met Jan Nagel, Henk Westbroek, Broos Schnetz en Bram Peper. Bittere, rancuneuze mannen. Ze willen allemaal burgemeester worden en ze maken nog kans ook, behalve die rare Peper natuurlijk. Ik heb een tijdje naar die koppen zitten staren en ik dacht: moet ik daar nou voortaan naar kijken? Dag in dag uit? We hebben Fortuyn gehad, Winny de Jong, Mat Herben, Herman Heinsbroek, Ferry Hoogendijk, en hoe ze allemaal mogen heten. Beginnen we nu weer van voren af aan? Dat trek ik niet.''

Ik had haar graag uitvoerig willen antwoorden, maar de telefoon ging. Mijn hoofdredacteur. ,,Zeg, wij willen de lezer meer inspraak geven'', zei hij, ,,wat zou je denken van de gekozen columnist?''

,,Akkoord'', zei ik, maar ik voegde er in de geest van Pim en Thom meteen aan toe: ,,maar dan ook de gekozen hoofdredacteur.''