Fuchsia

In 1971, toen je een popgroep nog straffeloos naar een kamerplant kon vernoemen, heerste er groot optimisme ten aanzien van het samengaan van pop en klassiek. Nederland had Ekseption en in het Engelse Exeter droomde zanger/gitarist Tony Durant van een geestverruimend collectief met een strijkerstrio als middelpunt. De benodigde celliste en violistes vond hij in het universiteitsorkest en op het enige album dat van hun groep Fuchsia zou verschijnen, kwam een uitzonderlijk fraai verbond tot stand tussen dromerige folkpop en doorwrochte kamermuziek, verwant met de psychedelische vluchtigheid van Love's Forever Changes en het pastoraal revisionisme van Jethro Tull. Omdat de elpee nooit een groot publiek bereikte, werd Fuchsia een gezocht collectors item dat nu pas via het Italiaanse heruitgavelabel Night Wings op cd verschijnt. Het bijzondere van deze muziek is dat de strijkers er niet als franje aan zijn toegevoegd, maar dat ze een wezenlijk onderdeel uitmaken van een ambitieuze muziekrichting die na deze ene tour de force onmiddellijk in de knop is gestorven. Als door een wonder bleef dit bijna vergeten meesterwerkje bewaard, oneindig veel subtieler dan Ekseption met zijn pompeuze Bach-vertolkingen en lieflijk als een lentemiddag op een tijdloos Engels platteland.

Fuchsia: Fuchsia (Night Wings,

distr. Clear Spot)