Wildplassen

Met de trein naar Amsterdam om nog eens mijn oude kantoor op het Surinameplein te bezoeken, waar ik vijftig jaar geleden werkte. Al lopende vanaf het Centraal Station bereikte ik de Overtoom in hevige `plasnood'. Nergens was een urinoir te bekennen. En de horeca die ik passeerde was `Wegens vakantie gesloten' of nog dicht. In mijn hulpeloze situatie overwoog ik al het risico van een boete wegens wildplassen.

Maar toen de nood het hoogst was, doemde een schitterende zaak op met veel licht en glitter en jeugdig bezoek. Ik rende naar binnen en deelde de ober mee dat ik na het toiletbezoek direct een consumptie wilde bestellen.

Na terugkomst stond ik in een dameskapsalon.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik