Docent is mooi beroep 1

Docenten aan de universiteit werken over het algemeen veel meer dan veertig uur in de week, en dat doen we, nog, met plezier, hoewel de aanvallen op de universiteit, van binnenuit en van buiten, ons bij tijd en wijle het plezier aanmerkelijk vergallen.

Uit mijn contacten met de financiële wereld in Amsterdam blijkt dat het bedrijfsleven meer en meer een beroep moet doen op academici uit Oost-Europa en Azië, want het is moeilijk goed gekwalificeerde Nederlanders te krijgen. Onze jongeren zijn afkerig van de bètavakken, en, voeg ik eraan toe, afkerig van hard werken op academisch niveau. Ik durf ook de stelling aan, dat het niveau van studies naar beneden gaat.

Ik heb geen patentoplossingen, maar als we in Nederland het universitaire onderwijs weer serieus gaan nemen, dan moeten universiteiten niet langer als een bedrijf beschouwd worden met studenten als klanten. De verhouding zou er één moeten zijn van leermeester en gezel.

Voorts moet op middelbare scholen les gegeven worden door leraren die gepromoveerd zijn en moet het beroep van leraar weer serieus worden genomen. Studeren moet weer als een voorrecht worden gezien en vakkennis moet weer serieus genomen worden.

Docenten aan de universiteiten hebben, nog, een mooi beroep. Wij mogen trots zijn op datgene wat we zowel op onderwijs- als onderzoeksgebied doen. We zijn ons er altijd van bewust dat het altijd beter kan, en we meten ons graag met onze collegae, waar die ook mogen werken. Wij zorgen door ons werk ook voor vele internationale contacten. Wij zijn, kortom, belangrijk voor Nederland.