Bestuur Cosmic moet aftreden en verhuizen

Het is een rommeltje bij het enige multiculturele theater dat Nederland telt, Cosmic. Het is geen echt theater, het is een speeltje in de handen van allerlei lieden die ik eerlijk gezegd nooit heb weten te betrappen op een gevoel voor theater. Herinnert u zich een voorstelling van Cosmic waar u hevig ontroerd, verontrust of met nieuw esprit uitkwam? Ik niet. Wat ik er heb gezien, onsteeg vaak het amateurniveau niet. De grootste dramatische passages waren vaak in de foyer na afloop van de voorstelling waarin iedereen elkaar op de schouders sloeg en feliciteerde met het behaalde meesterlijke wanproduct. Theater waar iedereen een kans krijgt, wordt uiteindelijk een vrijplek voor zielige mensen.

Zelfs de laatste voorstelling over een meisje dat over een catwalk loopt in een witte modewereld maar het niet kan maken omdat ze zwart is, en die 1 miljoen euro heeft gekost, kon de harten niet beroeren. Wie zei trouwens dat goed theater veel moet kosten?

Het is duidelijk waar de mensen van Cosmic door geobsedeerd zijn: macht, geld, invloed, aandacht, zwarte ijdelheid, maar serieus theater maken, nee, liever niet. Toch stroomde Cosmic over van ambitie. Ze haalden Khaldoun el Mecky binnen, uit Limburg of Brabant, maar omdat hij bij Cosmic werkt een wereldburger uit Egypte. Vreemd hoe bij dat theater het universele ineens zo bekrompen lijkt.

Het klopt niet, iedereen ziet dat het niet klopt, zelfs Khaldoun zelf, maar de ambitie is groter dan de realiteitszin. Nu blijkt hij gepiepeld te zijn. Hij is gebruikt. Iedereen in het wereldje weet het, maar toch weten de betrokkenen zich eruit te kletsen.

Waarom? Omdat men het prima vindt dat Nederland nog een multicultureel theater heeft. Zelfs als er knollen voor citroenen wordt verkocht, zelfs als achter dat epitaaf multicultureel een honderd procent zwarte cast schuilgaat, zelfs als de geringste artistieke criteria worden gehaald, dan nog zegt men: laat maar gaan, het is toch maar gemeenschapgeld. Kwaliteit is geen maatstaf als het gekleurde mensen betreft, ze steken daarin de witte mensen naar de kroon. Cosmic brengt het rood op de wangen, niet door opwinding over het vertoonde, maar van schaamte. Iemand zou het gekonkel van Cosmic op de planken moeten brengen. Ik verzeker u: dat wordt een kaskraker waar ook nog iets van te leren valt.

Het bestuur moet aftreden en uit Amsterdam verhuizen. Als straf lezen ze voor het eerst in hun leven het werk van Shakespeare, Ibsen en Woyle Soyinka. Misschien dat ze het dan gaan begrijpen. Huidskleur mag geen excuus zijn om de boel op te lichten.