Verslaafd aan pijnstillers en toch grappig

De tv-serie `Six feet under' valt op door de tragikomische scènes en de ontspannen omgang met homoseksualiteit. ,,Homoseksuele verhalen zijn niet bijzonder, ze op een echte manier vertellen wel.''

Alan Poul is als producent verantwoordelijk voor de televisieserie Six feet under. Samen met bedenker Alan Ball wist hij de serie over de familie Fisher die een zelfstandige begrafenisonderneming runt van de grond te krijgen. Poul (50) is bevriend met Ball sinds hij probeerde halverwege de jaren negentig diens film American Beauty te realiseren. Hij maakte eerder voor de televisie Tales of the city naar de verhalen van Armistead Maupin. Die tv-ervaring kwam goed van pas toen Ball Six feet under bedacht. ,,Alan en ik hebben eenzelfde gevoel voor humor en het was het beste tv-script dat ik ooit las.''

Poul werkt nu in Californië aan het vijfde seizoen, waarvan hij ook een aantal afleveringen regisseert. Via de telefoon geeft hij uitleg over de serie die in de VS door abonneekanaal HBO en in Nederland door de NPS wordt uitgezonden. ,,We zijn nu bezig met de opnamen voor episode zes van het laatste seizoen. We doen er twaalf en dan zijn we voor altijd klaar. Dat is jammer, maar we wilden niet dat de show slecht zou worden. Vijf jaar leek ons al sinds het begin de juiste lengte. Na vijf jaar wordt het moeilijk om de serie fris te houden, het verhaal zoekt een einde.''

Moet `Six feet under' mensen laten huilen?

,,Soms gebeurt dat, maar we willen dat je tegelijk huilt en lacht. We proberen situaties te creëren die grappig en droevig zijn. In de derde serie, die nu bij jullie te zien is, is dat bijvoorbeeld goed gelukt met het verhaal over de verslaving aan pijnstillers van Ruth Fishers zuster. We lieten daar een vrouw zien met extreme pijn en slaagden er toch in om het grappig te houden. Dat is een van mijn favoriete episodes.''

In de eerste aflevering van het derde seizoen weet je niet wat wel en niet echt is.

,,Het is een van onze meest merkwaardige afleveringen. Na twee seizoenen was het voor ons belangrijk om te laten merken dat wij het universum van deze show controleren en dat we met het verhaal op dat moment [het tweede seizoen eindigde met de beroerte van hoofdpersoon Nate Fisher, red.] allerlei kanten op konden. Tegen het einde van de eerste aflevering voel je weer vaste grond onder de voeten. Toch kregen we nog het hele seizoen via internet reacties van mensen die dachten dat het een droom van Nate was. Ze wilden niet accepteren dat we voor deze versie van de werkelijkheid hadden gekozen.''

De introductie van de kloeke verpleegster Bettina is een van de sterke punten van het derde seizoen.

,,We wilden dat Ruth weer een vriend had. Die had ze sinds de eerste serie niet meer gehad. Toen we de nieuwe vriendin beschreven, klonk ze precies als Kathy Bates, een van onze regisseurs. Ze vond het leuk om te doen en haar personage komt steeds terug. Ze is heerlijk levend.''

De serie gaat normaal om met homoseksualiteit. Is dat belangrijk voor u?

,,Alan Ball is gay en ik ben gay, dus vinden we het interessant om de verhalen daarover op een vanzelfsprekende manier te vertellen. Op de Amerikaanse televisie wordt homoseksualiteit in hoge mate geaccepteerd, maar tot voor kort moest je een positief beeld geven. Homo's moesten altijd de slimsten of de aardigsten zijn. Toen we vier jaar geleden met Six feet under begonnen wilden Alan en ik laten zien dat homoseksuele relaties net zo verstoord konden zijn als heteroseksuele. Homo's zijn net zo menselijk, hebben dezelfde tekortkomingen en zijn net zo zelfzuchtig als iedereen. Homoseksuele verhalen zijn niks ongewoons meer, maar ze op een echte manier vertellen, dat blijft bijzonder. En dat geldt eigenlijk voor alle relaties op de televisie.''

Was u verrast door het internationale succes?

,,Volledig. We hadden het hele eerste seizoen gefilmd voor het op de televisie kwam. We dachten dat zo'n vreemde serie aan zou slaan in New York en LA, maar het werd een hit in heel Amerika. En daarna in vrijwel ieder land in de wereld. Dat verbaasde ons en HBO al evenzeer. Het gaat toch vaak over de bijzondere manier waarop Amerikanen omgaan met de dood, zoals de overlijdensindustrie en de rouwcentra. Maar er zitten elementen in waar iedere cultuur wat voor voelt. Dat Six feet under in West-Europa aansloeg was nog wel te verwachten, maar het succes in Azië, het Nabije Oosten en Zuid-Amerika was een uiterst prettige verrassing.''

Kunt u het verklaren?

,,Iedereen sterft.''

Six feet under, zondagavonden, Ned.3, 22.45u.