Verloren Stad

Grillige witte schoorstenen rijzen tientallen meters hoog op uit de zeebodem middenin de Atlantische Oceaan op een diepte van 750 tot 900 meter. Het is het beeld van de Lost City die Amerikaanse onderzoekers in december 2000 bij toeval ontdekten op 15 kilometer ten westen van de Mid-Atlantische Oceaanrug. De Amerikanen keerden in 2003 terug naar de Lost City en publiceren hun verslag deze week in `Science'. De witte schoorstenen ontstaan door de neerslag van mineralen die zijn opgelost in heet water dat uit de bodem sijpelt. Het warme water uit de witte schoorstenen komt vrij bij een warmteproducerende chemische reactie van zeewater met het mineraal peridotiet uit de aardmantel. Dat is dus heel anders dan bij de bekendere `black smokers' (eveneens onderwaterschoorstenen) waarbij vulkanisme de drijvende kracht is. Bijgevolg is het water van de chemische hydrothermale bronnen slechts 40 tot 90°C, erg basisch en zeer rijk aan waterstof en methaan. Dat levert een uniek ecosyteem waarin de Amerikanen ook enkele geheel nieuwe soorten borstelwormen ontdekten.