IN HET HARTLAND VAN DE NEPALESE MAOÏSTEN

De reis begint in Kathmandu. Daar treffen we jonge Nepalese vrouwen gekleed in het camouflage-uniform van de Royal Nepali Army. Zij zijn in dienst gegaan omdat hun mannen zijn gesneuveld, in hinderlagen gelopen, op mijnen gestrand of gewoon doodgeschoten door de maoïsten. Daarna reizen we westwaarts naar het hartland van de maoïstische beweging, naar Nepal Gunj. We bezoeken het ziekenhuis. Hier ligt Sunita, slachtoffer van een maoïstische hinderlaag. Het 12-jarige meisje Manju trok aan een bamboestok met een vlag, die explodeerde. Ze kon de waarschuwing op de vlag met de hamer en sikkel niet lezen. Ze verloor een oog, Sunita raakte zwaargewond. De maoïsten kwamen later in het dorp excuses maken voor het 'ongeluk'. De bom was bedoeld voor de veiligheidstroepen.

Familieleden verdringen zich rond het bed en kijken hulpeloos toe hoe haar gezicht vertrekt in een grimas van pijn. Er zijn happen vlees uit haar armen, benen en billen.

Nog verder westwaarts nemen we de veerboot naar de Delta van Rajapur. Die nacht ontmoeten we Fagunia Chaudhari. Ze vertelt hoe ze haar dochter verloor, meegenomen door de veiligheidstroepen. De nacht in. We horen veel van dat soort verhalen in de delta. Geruchten over executies en zelfgegraven graven.

Ten noorden van de weg bij Lamki wandelen we de nacht in. We treffen de maoïsten als ze in het natte duister met borden in de rij staan voor eten, hun geweren in plastic gehuld. 'Als ik hem tegenkom, maak ik hem dood', zegt de 19 jaar oude maoïste Rekha over haar broer die in de Royal Nepali Army dient.

De volgende dag laat ik de maoïsten achter in de blakerende zon aan de voet van de bergen, terwijl de rekruten in het gelid gaan staan. De hitte is drukkend en de weg terug naar Nepal Gunj berooft ons van ons laatste restje energie. We gaan naar het ziekenhuis om te kijken hoe het met Sunita gaat. Haar kamer is leeg en gelucht. Sunita is vanochtend aan haar verwondingen bezweken. We gaan met haar in plastic gewikkelde lichaam op een paard-en-wagen zitten en rijden met haar familie naar de rivier, waar Sunita te water wordt gelaten met stenen aan haar voeten.

In het ziekenhuis van Nepal Gunj ligt Sunita die zwaargewond raakte in een maoïstische hinderlaag.

Zij stierf kort daarna.