Britse rel

Zou zoiets kunnen gebeuren in Nederland? Een radioreporter van een publieke omroep citeert een geheime bron die zegt dat de regering het publiek heeft voorgelogen in een zaak van oorlog en vrede. De regering onthult de identiteit van de bron. De bron, een wapenexpert, pleegt zelfmoord. De regering stelt een commissie in die tot de conclusie komt dat de regering geen blaam treft, maar dat de omroep een flinke scheve schaats heeft gereden. De voltallige top van de omroep treedt af en het bedrijf geeft zich collectief over aan soul-searching en zelfkastijding.

Wat vorig jaar bij de BBC gebeurd is, lijkt in Nederland onmogelijk. Alleen al omdat onze uitgangspositie een andere is. Ook wij zijn met militairen in Irak, maar we hebben daar geen oorlog gevoerd, maar 'vrede gebracht'. Nederland houdt zich angstvallig afzijdig van politieke wespennesten en onze jongens hebben in Irak nog nauwelijks een schot gelost. Minister Kamp wacht met het zweet in de handen tot over tien dagen de laatste Nederlander de woestijn van Al Muthanna achter zich heeft gelaten. In Groot-Brittannië koos men voor de politiek van vuile handen.

Er is nog een verschil. De BBC worstelt, zo blijkt uit het verhaal van onze correspondent Hans Steketee, nog steeds met haar 'Britsheid'. Dat is in Nederland ondenkbaar. De Nederlandse publieke omroep interesseert zich niet voor het nationaal belang. Wij zijn nu eenmaal zelden trots op de verrichtingen van de overheid.

Natuurlijk staat bij de BBC onpartijdigheid voorop - de rel over de zelfmoord van David Kelly en het vernietigende rapport van Lord Hutton draaide om impartiality en betrouwbaarheid. Maar toch blijkt Britishness voor de BBC nog wel degelijk iets te betekenen.

Nigel Chapman, directeur van BBC World Service, formuleerde het tegen M zo: 'Wij identificeren ons niet met het Britse buitenlands beleid van de dag, maar we reflecteren wel Britse waarden, fairness, dialoog en toegang tot informatie. (...) Zo steunen we toch de Britsheid.'

Dat zou een anchorman van de Nederlandse publieke omroep niet uit zijn mond krijgen.