Alcohol en Verkeer

Win Köhler stelt dat er van de ruim 1000 verkeersdoden in Nederland 250 het gevolg zijn van alcoholongelukken (W&O, 12 febr). De auteur kan de precieze cijfers niet kennen. Die bestaan namelijk niet. Wanneer de bestuurder van een voertuig dat bij een ongeluk is betrokken is overleden, mag van het openbaar ministerie geen test worden afgenomen om het alcoholpromillage vast te stellen. Mensen die niet meer leven kunnen immers niet worden vervolgd, is de redenering. Je zou verwachten dat de overheid er alles aan doet om vast te stellen bij hoeveel en welke verkeersongelukken alcohol een rol speelt. Dat is dus niet het geval.

Onder meer in politiekringen leeft op dit punt onvrede. De Brabantse commissaris Ted Peer pleit in de Volkskrant van 19 september 2003 voor een bloedtest bij overleden bestuurders. Die kan helpen bij het vaststellen van de aansprakelijkheid. Volgens Peer kunnen schadeclaims dan makkelijker worden neergelegd bij de verzekering van de overledene. Nu komen de slachtoffers van zo'n ongeluk voor rekening van de maatschappij.

Uit het artikel blijkt dat de verzekeraars met artsen een convenant hebben gesloten om niet naar de doodsoorzaak te vragen. Hopelijk duurt het niet al te lang totdat de bevoegde instanties de genoemde bloedtest invoeren. Dan komen er betrouwbare cijfers beschikbaar ten bate van een verantwoorde aanpak.