Lichaam niet voor tennis gemaakt

Zowel het Nederlandse als het Zwitserse Davis-Cupteam is vandaag verzwakt door blessures aan de strijd om de kwartfinales begonnen. Volgens Sjeng Schalken is ,,het menselijk lichaam niet gemaakt voor het spelen van toptennis''.

Met lede ogen moest Raemon Sluiter vandaag in Forum Fribourg toezien hoe Sjeng Schalken en Peter Wessels de Nederlandse eer verdedigden tegen Zwitserland.

Een dag voor het treffen in de kwartfinales klopte de 26-jarige Nederlander noodgedwongen aan bij captain Tjerk Borgtstra met de mededeling dat hij nog niet klaar was voor de strijd. Een blessure aan de linkerknie hield Sluiter op de eerste dag aan de kant. Hij hoopt morgen aan de zijde van debutant Wessels in het dubbel aan te kunnen treden. Uit een MRI-scan bleek dat hij niets aan zijn meniscus mankeerde, en dat de irritatie bij de knieschijf zit. ,,Het was een super moeilijke beslissing, maar ik wilde geen risico nemen. Ik weet nu eenmaal wat voor een kutgevoel het is om in de Davis Cup geblesseerd te moeten afhaken. Daar was ik heel bang voor'', stelt Sluiter, die in 2001 in de halve finales tegen Frankrijk huilend uitviel met een enkelblessure.

Sluiter is niet de enige tennisser die met een blessure ontbreekt. Zo moet captain Bogtstra het verder doen zonder de gekwetste Martin Verkerk (schouder) en John van Lottum (rug).

De Zwitserse coach Marc Rosset zag na de afzegging van Roger Federer (Davis Cup paste niet in zijn schema) zijn tweede man Michel Kratochvil met een gebroken been uitvallen. Daardoor moesten de Zwitsers het op de eerste dag tegen Schalken en Wessels noodgedwongen stellen met onbekende krachten als Marco Chiudinelli en Stanislas Wawrinka.

Schalken is van mening dat het spelen van proftennis en het krijgen van blessures onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De Limburger kan zich niet voor de geest halen wanneer hij voor het laatst een tennispartij zonder pijn heeft gespeeld. En ook vandaag kampte de kopman van het Nederlandse Davis-Cupteam met een aantal kleine klachten. In de loop der jaren heeft Schalken zich eenvoudigweg neergelegd bij de gedachte dat hij zich op de baan nooit honderd procent fit zal voelen. ,,Ach, alles in mijn lichaam is wel eens aan de beurt geweest. Het menselijk lichaam is nu eenmaal niet gemaakt voor het spelen van toptennis'', meent Schalken.

Bij Nederland waakt teamarts Babette Pluim over de gezondheid van de tennissers. In de loop der jaren heeft ze van nabij de voor- en nadelen van het spelen van toptennis gezien. Vorig jaar schreef ze een boek over tennisblessures. ,,Tennissers zoeken steeds de grenzen van de maximale belastbaarheid op. Dat is vooral van invloed op spieren en botten'', zegt Pluim. ,,Het bovenlichaam is in disbalans omdat één arm sterker wordt belast. Dat werkt door in de rug en de schouders. Door allerlei oefeningen te doen kunnen blessures voorkomen worden. Daarbij moet je bijvoorbeeld denken aan krachttraining. Iemand als Schalken doet heel veel dingen buiten de baan.''

Volgens de teamarts Pluim zouden controles en internationale richtlijnen beter op elkaar afgestemd kunnen worden. Pluim: ,,Er moeten eenduidige afspraken worden gemaakt. Dat geldt ook voor het gebruik van medicijnen, het doen van bloedtesten en voor het al dan niet toestaan van medische verzorging tijdens wedstrijden. Daarbij wordt ook naar het imago van het tennis gekeken. Het is niet goed als voor ieder wissewasje een fysiotherapeut de baan op komt.''

Binnen de internationale tennisfederatie en de vakbonden voor proftennissers gaan volgens Pluim steeds vaker stemmen op om een tennisloze periode in te lassen. Sluiter zou daar een voorstander van zijn. ,,Je zou af en toe vrijaf moeten hebben, maar dat kan nu niet zomaar. De druk om te spelen is groot. Kijk nu maar wat Federer doet. Die houdt echt van de Davis Cup, maar hij doet niet mee omdat hij bang is zich kapot te spelen'', zegt Sluiter die begin dit jaar ook al een paar weken moest missen door een enkelblessure.

John van Lottum is een voorbeeld van een tennisser die misschien wel noodgedwongen moet stoppen met proftennis. Op verzoek van het Nederlandse team is hij net als Verkerk als toeschouwer aanwezig in Fribourg. Onlangs moest hij met spoed een nieuwe operatie onderdergaan toen bleek dat een afgebroken stuk pin akelig in de buurt van zijn aorta was blijven zitten bij de vorige ingreep. ,,Dat was wel gevaarlijk. Als ik een klap had gekregen of was gevallen had ik het misschien niet meer na kunnen vertellen'', zegt Van Lottum die volgende week weer voorzichtig aan trainen begint.

Of hij ooit nog op zijn oude niveau terugkomt weet Van Lottum niet. ,,Het kriebelt nog wel. Niets doen. Dat is echt heel moeilijk. Ik doe mezelf eigenlijk geen goed door hier te zijn. Ik zie hier het plezier dat de jongens hebben op de baan. Ik heb zelf al maanden geen racket meer in mijn handen gehad. Ik wil nog één keer proberen terug te komen, want ik heb het gevoel dat ik nog niet klaar ben.''

Angst voor zeer zware blessures waarmee Verkerk en Van Lottum nu kampen, heeft Schalken niet meer. ,,Ik ben daar wel lang bang voor geweest'', bekent de beste Nederlandse tennisser. ,,In het verleden had ik toch minder prestaties neergezet. Niet dat ik nu tevreden ben, maar als ik nu zou moeten stoppen zou ik toch trots kunnen zijn.''

Als Schalken over een aantal jaren een punt achter zijn loopbaan zet hoopt hij eindelijk helemaal pijnvrij te zijn.

,,Ik heb eens bij wat collega's die inmiddels gestopt zijn wat navraag gedaan. Na een half jaar waren ze van alle blessures af. Zolang ik tennis moet ik leven met pijn. Zo heb ik tijdens mijn laatste partij in Rotterdam tegen Ivan Ljubicic al mijn teennagels er vanaf gelopen. Maar door zoiets zal ik niet stoppen. Dat is de prijs die je betaalt voor topsport.''