Het beeld

Beautiful island of somewhere: Rinus Michels zong Droomland op z'n Engels, in het bad en soms op een feestje. De kans dat zijn kist op de middenstip van de Arena zal belanden lijkt te verwaarlozen. Wel spande de televisie zich gisteravond in om over de dood van deze nationale held te berichten alsof het André Hazes betrof.

Opnieuw liet geen enkele van de actualiteitenrubrieken verstek gaan. Je kunt je kijkcijfergewijs natuurlijk niet veroorloven zo'n kans te laten schieten. Twee vandaag (AVRO) liet `de generaal zijn laatste strijd strijden', in Netwerk (EO) klonk voor Michels `het laatste fluitsignaal'.

Niet alleen in taalgebruik wisselden de items sterk van kwaliteit. De rubrieken die normaal niet zo veel aan sport doen brachten het er met hun gelegenheidsjournalistiek het slechtst vanaf. De reportage in Netwerk was volstrekt overbodig, B&W (VARA) had de verkeerde gasten uitgenodigd om verder te komen dan gebabbel. Twee vandaag werd ternauwernood gered door de kennis van zaken van gast Auke Kok, auteur van het sportboek van het jaar over de WK voetbal 1974, toen Michels als bondscoach debuteerde. In Nova had Clairy Polak een charmant gesprek met Michels' boezemvriend en zaakwaarnemer Rolf Leeser, maar ook dat voegde weinig nieuws toe.

Of het zou moeten zijn wat RTL Boulevard en VARA Live al eerder op de avond onthulden over de stem van Michels in de reclamespot voor koek van Peijnenburg. Het nasale en laconieke Amsterdamse stemgeluid van Michels was voor cabaretiers nog makkelijker en dankbaarder om te imiteren dan dat van Cruijff. Omdat deejay Edwin Evers Cruijff nadeed in een spotje voor fabriekskaas, ben ik er altijd vanuit gegaan dat de tekst: ,,zo, de training kan beginnen: kijk jonge vriend, dat is nu gesneden ontbijtkoek'', uitgesproken tegen een zuigeling die naar een iets te hoog opgehangen plakje tuurt, wel afkomstig zou zijn van Evers of van Maarten Spanjer, die Michels speelde in het toneelstuk Abe en gisteren aan Dolf Jansen bekende dat hij de Peijnenburg-tekst ook aanvankelijk ingesproken had. De fabrikant wilde voor alle zekerheid toch Michels nog even om toestemming vragen en toen besloot deze om `die paar stuivers' dan ook maar zelf mee te nemen. We horen de echte Michels, in de voetsporen van Advocaat, Gullit, Mulder en zelfs, in een Spaanse spot voor de Europese grondwet, Johan Cruijff.

De verhouding tussen de kinderloze Michels en zijn meest getalenteerde en eigenwijze pupil is altijd gecompliceerd geweest. Gullits liefde was onvoorwaardelijker en hij liet een heimelijke traan (Una furtiva lagrima was Michels' lievelingsaria) bij de herdenking vóór de bekerwedstrijd van Feyenoord. Gullit, maar ook Rijkaard en Cruijff in Barcelona reageerden voor de camera van de NOS in het Journaal en het Sportjournaal. Dat is een voorname prestatie op een dag dat de meeste Europese vluchten vastliepen in de sneeuw. Ook de herhaling van het twee jaar oude portret van Studio Sport liet zien dat de NOS-sportredactie op zo'n avond als enige volledig adequaat reageert.