Ballet van koppen

Het uitgangspunt van het oeuvre van L.A. Raeven is adembenemend. Je neemt een eeneiige tweeling, die moeite heeft zich in de wereld te handhaven. Dat uit zich in eetstoornissen die zich zwaar aftekenen op het lichaam (al weigeren ze het anorexia te noemen) en waarover ze bijna als vanzelfsprekend filmpjes maken. met in de hoofdrol graatmagere meisjes die hun obsessie voor calorieën en de sociale codes rond schoonheid en commercie traag, on camera uiteen zetten.

Nog veel heftiger is de bodem daaronder: het lot van het tweelingschap. Voor twee mensen die al niet erg optimistisch tegenover de wereld staan is dit de hel in het klein. Het beangstigde `anderschap' elke dag opnieuw zichtbaar in een levend spiegelbeeld. Wie daar samen kunst over maakt heeft een artistieke goudmijn in handen. Of een potentiële zustermoord.

Ondanks die spanning slaagden de Raevens er tot nu toe niet in de juiste vorm voor dit gegeven te vinden. De film Sibling Rivalry (2003) bijvoorbeeld, waarin twee zogenaamd `rijke meisjes' wat onbestemde dingen deden in een lelijke hotelkamer (veel wijn drinken en elkaar meppen) was een mislukking. Dat kwam vooral doordat de film knullig was opgenomen en de Raevens niet leken te weten hoe ze de lotsverbondenheid van twee mensen adequaat moesten verbeelden.

Des te opmerkelijker is het daarom dat ze in Love knows many faces, nu te zien bij Ellen de Bruijne Projects in Amsterdam, er voor kozen zelf op te treden als hoofdpersonen. In de film drijven Liesbeth en Angelique in een vennetje, met bomen omzoomd, en draaien met holle, speurende ogen om elkaar heen. Uiteindelijk slaat er een toe: ze slaagt erin haar bijna-evenbeeld onder water te duwen, zo lang dat je het er als toeschouwer zelf benauwd van krijgt. Toch weet het slachtoffer zichzelf los te worstelen. Ze vindt houvast bij een houten meerpaal, waar ze al spoedig gezelschap krijgt van haar zus.

Love knowes many faces duurt maar zes minuten (die in een loop gemonteerd zijn) maar toont een intrigerende glimp van de grens tussen haat en liefde tussen twee mensen die zo nauw aan elkaar zijn verwant. Juist doordat het watergevecht geen winnaar oplevert en de twee zussen moeilijk uit elkaar te houden zijn, besef je als toeschouwer dat je kijkt naar een ballet tussen twee koppen van hetzelfde monster die hun leed alleen maar kunnen vernietigen door zichzelf te kwetsen.

Love is op zichzelf niet eens zo'n geweldig werk is, maar de Raevens bieden voor het eerst een blik op de confronterende dieptes die hun werk in de toekomst kan bereiken.

L.A. Raeven: Love knows many faces. Ellen de Bruijne Projects, Rozengracht 207A, Amsterdam. Di t/m za. 13-18u. T/m 2 april.