`Op weg met slaapzak en biscuitje'

Sommige bezetters van het Maagdenhuis zitten nog op school. Actievoerders van nu hebben meelevende ouders. Thomas en zijn moeder over protesteren in het harmoniemodel.

Het Maagdenhuis werd deze week bepaald niet voor de eerste keer bezet – maar nooit eerder waren sommige actievoerders zó jong. De eerste tekenen dat het Maagdenhuis ook door kinderen was ingenomen, verschenen op de website www.mhbz.nl, waar organisatie, studenten en sympathisanten elkaar op de hoogte hielden. Nadat de ongeveer 150 bezetters de nacht van maandag op dinsdag in hechtenis hadden doorgebracht, begonnen zich hier de eerste bezorgde moeders te melden. Zoals `mamasas': ,,Willen mn dochters zich even bij me melden? Vooral de minderjarige...Ik begrijp volkomen dat je toekomst veiliggesteld dient te worden, maar ik zou willen weten hoe het staat met je persoonlijke veiligheid.''

Het ondersteunend `arrestantenteam' van de actievoerders werd een dag later platgebeld – niet zozeer door studievrienden van de arrestanten, maar vooral door bezorgde ouders.

Thomas de Beus uit Amsterdam, zestien jaar oud, belandde uiteindelijk in een cel op de Vlierbosdreef in Amsterdam-Zuidoost. ,,De nacht van maandag op dinsdag was te doen maar nog een nacht, dat trok ik niet'', zegt hij. Toen de politie beloofde dat wie zijn naam noemde kon gaan, heeft hij dat daarom alsnog maar gedaan. Dinsdagavond mocht hij naar huis. Zijn vader en moeder kwamen hem ophalen, met zijn broertje van twaalf, wild van enthousiasme – maar dat was omdat die net zijn citotoets had gehaald.

Dat klinkt als een gezinsuitje.

Ingrid van Oeveren, de moeder van Thomas: ,,Nou, toen Thomas eruit kwam zag ik wel aan hem dat het echt niet misselijk was. Hij was heel wit. Hij is ook wel eens op dat popfestival Lowlands geweest, dan is hij ook wit, maar dat ruík je vooral. Dit was anders. En hij is nog wel zo'n rustige en relaxte jongen.''

Zoon: ,,Mijn moeder ziet elk spoortje van ontevredenheid in me, maar het ging wel, ik heb zelfs nog drie uurtjes geslapen in de cel. Je verveelt je alleen zo.''

Hoe raakt een scholier bij een bezetting van het Maagdenhuis verzeild?

Moeder: ,,Thomas zit op het Montessori Lyceum en hij heeft daar wat oudere vrienden die bijna gaan studeren.''

Zoon: ,,Ik zit op het VMBO-T, dat betekent theoretisch, zeg maar de mavo, en ik wil naar het conservatorium, jazzgitaar studeren. Mijn beste vriend is achttien. Hij hoorde het via via.''

Spannend zeker!

Moeder: ,,Nou, Thomas was nogal serieus. Onder die vrienden werden oproepen gedaan om naar de bezetting te komen en Thomas zei: dit is ook belangrijk voor mij, als ze straks nog meer gaan korten op mijn studie. Dus daar gingen ze. Met een slaapzakje en een biscuitje.''

Hoeveel minderjarigen?

Zoon: ,,Ongeveer acht. De helft ging weer naar huis toen ze bij het Maagdenhuis zeiden dat de bezetting drie dagen zou duren. Dat dachten ze toen nog. Ik denk dat er vier binnen waren. We waren eerst te laat, onze ingang was al gebarricadeerd. Maar toen zijn we heel hard gewoon door de vooringang naarbinnen gerend.''

Moeder: ,,Ik wist dat ze hadden afgesproken hun identiteit niet prijs te geven en dat het dus even kon duren. Voordat ze gingen heeft Thomas me het adres van die website doorgegeven. Daar kon ik op volgen wat er gebeurde en ik heb er de hele nacht niet van geslapen. Dat ze mijn kind en al die andere arrestanten die nacht eerst geboeid aan elkaar in een buitenkooi in de Bijlmer hebben gezet, tweeënhalf uur in die vrieskou – dat is pésten. Daar ben ik zó boos om.''

Zoon: ,,Maar bij de ontruiming en daarna gebruikte de politie geen geweld, dat viel best mee.''

Moeder: ,,In de cel, na die kooi, is hun groepje uit elkaar gehaald. Toen moest hij in een cel op één matrasje liggen. Met z'n tweeën.

Zoon: ,,Met die gast in die cel kon je niet echt lachen. Die was nogal ontdaan. Ik had het er niet gezellig. Dat trok ik niet, dus toen heb ik mijn naam maar genoemd en mochten mijn vader en moeder en mijn broertje komen.

Hebben alle studenten zulke betrokken ouders tegenwoordig?

Zoon: ,,Vroeger was het rebelser allemaal. Maar misschien zijn jongeren nu gewoon eerlijker tegen hun ouders, en gaat het dan vanzelf goed. De vader van mijn beste vriend heeft zelf nog het Maagdenhuis bezet in '69. Maar die had liever niet dat we gingen.''