Kernenergie als kortetermijnoplossing 3

De laatste tijd is er veel publiciteit over de klimaatgevolgen van CO2-uitstoot, waaronder de zeespiegelstijging. Om die te voorkomen worden vaak `oplossingen' genoemd als kernsplijting en CO2-opslag. Maar ook de uraniumvoorraden en potentiële opslagcapaciteit voor CO2 zijn beperkt. De ontwikkeling van nieuwe energiebronnen zoals kernfusie is twijfelachtig. Dus moeten we er rekening mee houden dat we het waarschijnlijk uitsluitend moeten doen met hernieuwbare bronnen zoals biomassa, zonnewarmte en -elektriciteit en windenergie. Dat betekent dat we dan minder energie kunnen verbruiken dan nu en dat de infrastructuur daaraan aangepast moet worden.

Door nu al alle zeilen bij te zetten voor investering in die hernieuwbare bronnen en infrastructuur en voor energiebesparing, zadelen we ons nageslacht minimaal op met langlevend radioactief afval en met, bij ontsnapping, gevaarlijk CO2. Bij de beleidsinstrumenten voor deze overgang horen zeker financiële prikkels, zoals het weer instellen van subsidies op investeringen voor energiebesparing en het drastisch verhogen van brandstofaccijnzen. Die prikkels werken echter pas efficiënt als de netto-inkomens niet te veel verschillen. Daarbij is een vlaktaks dus uit den boze.