Angel van Het Syndicaat

In het toneelstuk Angel van Enver Husicic, opgevoerd door Het Syndicaat, schelden twee geliefden op elkaar, in gehavende zinnen. `Ik' wordt dikwijls weggelaten, evenals versieringen of nutteloze lidwoorden. Het doet zeer, deze taal, misschien dat ze daarom ook zo boos zijn. Toch gloeit er een vonk van liefde en dus blijven de geliefden om elkaar heen cirkelen. Wat de tekst van Husicic verrassend maakt, zijn niet zozeer de geamputeerde zinnen – dat doen meer dramaschrijvers – maar de manier waarop ze vlijmscherp hun doel raken en leiden tot een nieuwe manier van spreken. Zeker in het begin levert dit veel spanning op. Bij elke uitgesproken zin sluipen vier ongezegde zinnen mee en zo ontstaan steeds diepere lagen, die inzicht geven in de relatie en de nooit uitgekomen verlangens van het paar. Ondanks de lege witte ruimte met hier en daar een zitzak is er meer te zien dan een triest tweetal dat in een badplaats uit een hotelraam staart. Regisseur Daniëlle Wagenaar regisseerde Manon Nieuweboer en Niek van der Horst ingetogen. De acteurs geven elkaar de ruimte en zo ontstaat een mooi golvend ritme. Alleen bij al te lange scheldpartijen gaat de vaart eruit, alsof de acteurs geen zin hebben in zoveel geschreeuw. De spaarzame tedere momenten zijn echter krachtig: een voorzichtige kin op een schouder, direct gevolgd door weer een boze afwijzing.

3 mrt Rotterdamse Schouwburg. 9 mrt Enschede, Twentse Schouwburg. 10 mrt Groningen, Kruithuis. Inl 020- 6168744 & www.hetsyndicaat.com