Hoop op betere tijden in Zuid-Afrika

`Where did you get those good looks that made you just the cutest little charmer by far', zingt Nat King Cole op de soundtrack. Het slaat perfect op de groep Zulu-mannen die de Swenkas worden genoemd. Ze bewegen gracieus en zijn trots als een pauw op hun Pierre Cardin-kostuums van soms wel 1.100 dollar. Ze komen elke zaterdag bij elkaar in hun scherpst gesneden pak om mee te doen aan een soort modecompetetie. Soms winnen ze geld, soms een koe. Bijna het hele jaar werken ze in Johannesburg, ver weg van geliefden en familie.

The Swenkas is de tweede film in de `geloof, hoop en liefde'-trilogie van de Deense regisseur Jeppe Rønde. Rønde filmt in CinemaScope en gebruikt een verteller – geheel in de geest van de Afrikaanse orale traditie – om het verhaal uit de doeken te doen. Sabelo is een dertiger die net zijn vader verloor, een week voor zijn trouwerij. Die vader was de leider van de Swenkas, en de overige mannen voelen zich moreel verplicht Sabelo door deze emotionele periode te slepen zodat hij hem kan opvolgen.

The Swenkas is een verhaal over vaders en zonen, het belang van tradities, de hoop op betere tijden en de behoefte soms even aan het harde bestaan te ontsnappen. Er worden uitspraken in gedaan als `morgen zal het beter gaan' en `hoop is: je geloof niet verliezen'; voor de een wijsheden, voor de ander ergerlijke platitudes. Gelukkig heeft Rønde een goed gevoel voor esthetiek: hij vangt het Zuid-Afrikaanse landschap met veel tegenlicht in mooie kaders en hij heeft een goed oor voor muziek. Het stijlgevoel van de mannen wordt onderstreept door sierlijke swingmuziek uit de jaren dertig en veertig en de meer emotionele scènes gaan gepaard met een melodieus pianokwartet.

The Swenkas. Regie: Jeppe Rønde. In: 19 bioscopen (Cinema Delicatessen).